Ак каен - Айфара

Күңелләргә сөю килгәч, яшәрсең дип язлар саен

Бергә йөргән тау битенә утырттык без зифа каен.

Килде кышлар җилләр алып, ә мин янып сөя идем,

Шушы каен төбендә син: «Мин башканы сөям», — дидең.

Ак каен, син яшә, карама син безгә

Йорәгең саф синең, бирешмә син көзгә

Ак каен, яшь каен, син үлмә, яшә син

Синең саф сөюнең һәр язда яшәр син.

«Сөям, — дидең син, — башканы», шаулап куйды зифа каен

«Исәнме», — дип, мин ялгызым киләм аңа һәркөн саен.

Күрдем бүген яфраклары коелалар безнең эзгә

Нигә әле, ник саргая – иртә әле салкын көзгә.

Ак каен, син яшә, карама син безгә

Йорәгең саф синең, бирешмә син көзгә

Ак каен, яшь каен, син үлмә, яшә син

Синең саф сөюнең һәр язда яшәр син.

Улә каен, зифа каен.

Рәнҗеп китә инде безгә

“Онытма, - дип, - сөюенңе”, карый кебек минем күзгә.

Килер язлар тау битенә, бизәлер ул һәр ел саен,

Тик син генә яшәрмәссең, кичер безне, кичер, каен.

Ак каен, яшь каен, ник бездән китәсен?

Ник мине гомергә син ялгыз итәсен?

Ак каен, рэнҗемэ, кичер син, каеным.

Без сөя белмәдек, без бүген аерым.

Elke keer als je schrijft dat je zult leven als liefde in je hart komt

We plantten een berkenboom op de heuvel waar we samen liepen.

De winters kwamen met de wind, en ik brandde en kuste

"Ik hou van een ander," zei je onder de berk.

Witte berk, je leeft, kijk niet naar ons

Je hart is puur, geef niet toe aan de val

Witte berk, jonge berk, ga niet dood, leef

Je pure liefde zal elke lente leven.

"Ik hou van je," zei je, "de andere," gilde de berk

"Hallo," Ik kom elke dag alleen naar hem toe.

Ik zag vandaag bladeren op ons pad vallen

Waarom niet, het is nog te vroeg voor een koude herfst.

Witte berk, je leeft, kijk niet naar ons

Je hart is puur, geef niet toe aan de val

Witte berk, jonge berk, ga niet dood, leef

Je pure liefde zal elke lente leven.

Dus berken, zifa berken.

Het irriteert ons nu al

'Vergeet niet,' zei hij, 'je liefste', alsof hij me in de ogen keek.

De lente komt naar de berghelling, het wordt elk jaar versierd,

Maar je zult niet alleen leven, vergeef ons, vergeef, berk.

Witte berk, jonge berk, waarom zou je ons verlaten?

Waarom maak je me eenzaam voor het leven?

Witte berk, ik ben beledigd, vergeef me, mijn schoonmoeder.

We konden niet liefhebben, we zijn vandaag uit elkaar.