I Swear -

They must’ve forgotten what I’ve done for you.

That I’m the one that kept you from tying that noose around your neck,

then back around your head again.

Oh, how you wished you were dead.

And at the time, I swear, I swear, I swear, I swear, I swear, I swear,

I didn’t know, I didn’t know.

But was starting to show.

I thought it was teenage angst or hormones until you told me about that night

you tried to overdose.

This went on for quite some time, you’d tell me that you tried, while I tried

not to cry.

Well I tried not to cry.

But those tears turned into anger, even though I was trying to save her.

We’d be on the phone for countless hours, more and more frustrated,

I’d scream you’re a coward and couldn’t take much more.

And I was the only one who knew, so I told her sister, she thanked me,

and said it was the right thing to do.

Hospitalized, we had to miss her favorite concert, but I was just worried she’d

hate me, and we wouldn’t be together much longer.

And not a day goes by, with all these thoughts rushing through my head.

And to my surprise she said… «Thank you.»

I clutched that orange bottle in the palms of my hands.

She said it wasn’t this world that she hated, it was herself she couldn’t stand.

You see I was not strong enough, but thanks to you, I long for us,

we can be together forever and conquer all of our endeavors."

A year and half later, this love has not wavered.

But one fuck up is enough for them to lose all trust.

They say I’m not a man, they say I’m here for show.

They say we won’t last but how would they know?

Cause without me, they would have nothing, but salty tears, and the fear that

their daughter didn’t have to be laying in a coffin.

You think I’m not a man?

You think I’m here for show?

Well they must of forgotten.

Ze zijn vast vergeten wat ik voor je heb gedaan.

Dat ik degene ben die je ervan weerhield die strop om je nek te binden,

dan weer terug rond je hoofd.

Oh, wat wenste je dat je dood was.

En op dat moment, ik zweer het, ik zweer het, ik zweer het, ik zweer het, ik zweer het, ik zweer het,

Ik wist het niet, ik wist het niet.

Maar begon te vertonen.

Ik dacht dat het tienerangst was of hormonen totdat je me over die nacht vertelde

u probeerde een overdosis te nemen.

Dit ging al geruime tijd door, je zou me vertellen dat je het probeerde, terwijl ik het probeerde

niet om te huilen.

Nou, ik probeerde niet te huilen.

Maar die tranen veranderden in woede, ook al probeerde ik haar te redden.

We zouden ontelbare uren aan de telefoon zitten, meer en meer gefrustreerd,

Ik zou schreeuwen dat je een lafaard bent en niet veel meer aankan.

En ik was de enige die het wist, dus ik vertelde haar zus, ze bedankte me,

en zei dat het het juiste was om te doen.

In het ziekenhuis moesten we haar favoriete concert missen, maar ik was gewoon bang dat ze dat zou doen

haat me, en we zouden niet veel langer samen zijn.

En er gaat geen dag voorbij, met al deze gedachten die door mijn hoofd razen.

En tot mijn verbazing zei ze... "Bedankt."

Ik greep die oranje fles in mijn handpalmen.

Ze zei dat het niet deze wereld was die ze haatte, ze kon zichzelf niet uitstaan.

Zie je, ik was niet sterk genoeg, maar dankzij jou verlang ik naar ons,

we kunnen voor altijd samen zijn en al onze inspanningen overwinnen."

Anderhalf jaar later is deze liefde niet gewankeld.

Maar één foutje is genoeg om alle vertrouwen te verliezen.

Ze zeggen dat ik geen man ben, ze zeggen dat ik hier ben voor de show.

Ze zeggen dat we het niet volhouden, maar hoe zouden ze dat weten?

Want zonder mij zouden ze niets anders hebben dan zoute tranen en de angst daarvoor

hun dochter hoefde niet in een kist te liggen.

Denk je dat ik geen man ben?

Denk je dat ik hier ben voor de show?

Nou, ze moeten het vergeten zijn.