Gironi - Aggie

Fammi uscire da qui dentro

Cerco chi mi libera, più cerco più mi perdo

L’estate brucia il tuo piagnisteo sul pavimento

Un altro tentativo ora è un altro fallimento

Bevo perché ho sete fino a quando mi addormento

Mi sveglio, non ho motivo per alzarmi dal letto

Perché per questa vita sono sempre un cinque e mezzo?

Perché così è difficile spiegare cosa ho dentro?

Sono dentro ad un pozzo e non vedo che cosa ho attorno

Piove sempre la cima è tutto ciò che sgorgo

Passa un faro fulmineo di illuminare il muro

Io mi arrampico ma la luce scompare senti nuovo il buio, cado

Lividi freschi sopra lividi vecchi

Dipingono il mio corpo come affreschi

Volti diventano teschi

Cerchi nella testa come gironi danteschi

Laat me hier uit

Ik zoek iemand om me te bevrijden, hoe meer ik zoek, hoe meer ik verdwaal

De zomer verbrandt je gezeur op de vloer

Een nieuwe poging is nu weer een mislukking

Ik drink omdat ik dorst heb tot ik in slaap val

Ik word wakker, ik heb geen reden om uit bed te komen

Waarom ben ik altijd een vijf en een half voor dit leven?

Waarom is het zo moeilijk om uit te leggen wat er in mij omgaat?

Ik zit in een put en ik zie niet wat er om me heen is

Het regent altijd de top is alles wat ik guts

Een bliksemschicht gaat voorbij om de muur te verlichten

Ik klim maar het licht verdwijnt, ik voel het donker weer, ik val

Verse blauwe plekken over oude blauwe plekken

Ze schilderen mijn lichaam als fresco's

Gezichten worden schedels

Cirkels in het hoofd zoals de cirkels van Dante