Reclamation - Ageless Oblivion

Horrific cries, So thankful not to die, Anchored down by this demonic force

No machine will offer us remorse

Before my eyes, chamber of war orphans, skin torn like rags, Beyond the

foreground lies

Dark shattered skies

Stench of gasoline runs thick on the winds and my senses inhibited by nuclear

dust

Awaken the end of days.

A ruin of mankind through machines so they must all

f*cking die

I walk in situ with the veterans

I’ve come to reclaim my tower

I will walk amongst the biodroids

I’ve come to reclaim my power

A dozen left but yielding the strength of a thousand armies

Unwilling to be erased so we walk as a whisper amongst the winds

Swift clash of steel, The seizure of machines

Send this burden from whence it came

Let the sky inhale their flames

This is our reclamation

Afschuwelijke kreten, zo dankbaar om niet te sterven, verankerd door deze demonische kracht

Geen enkele machine zal ons berouw tonen

Voor mijn ogen, kamer van oorlog wezen, huid verscheurd als vodden, Beyond the

leugens op de voorgrond

Donkere verbrijzelde luchten

De stank van benzine loopt dik op de wind en mijn zintuigen worden geremd door nucleaire

stof

Maak het einde der dagen wakker.

Een ruïne van de mensheid door machines, dus ze moeten allemaal

verdomme sterf

Ik loop in situ met de veteranen

Ik ben gekomen om mijn toren terug te vorderen

Ik zal tussen de biodroids lopen

Ik ben gekomen om mijn kracht terug te winnen

Nog een dozijn, maar met de kracht van duizend legers

Niet bereid om te worden gewist, dus lopen we als een gefluister tussen de winden

Snelle botsing van staal, de inbeslagname van machines

Stuur deze last vanwaar het kwam

Laat de lucht hun vlammen inademen

Dit is onze terugvordering