Penthos: Lament - Ageless Oblivion

Without me you not pleasure

Without me you not bliss

Without me the mind would unravel

To a permanent state of remiss

Neither above not below

Neither blessed nor unhallowed

I dwell in all that’s hollow

This world will carry my throne

A sovereignty of branch and bone

I dwell in all that’s hollow

The weight of an unliftable stone

Intractable power, I can’t be overthrown

I dwell in all that’s hollow

I remain misery and sorrow

I Lament the wounds that fortune deals

I remain in all that’s unhealed

For I am as much a part of life as life itself

These roots grow from me to the earth and into all of its

beings

I am not a benign, nor hostile ever presence

Pull up roots, burn down trees

I will exist, always

tear down entire cities

I will exist, always

Seen by the eyes of many, spoken through the voice of all

Misery is absolute, always

I am the salt in your blood

I am your hands in the fire

There can be no solace without struggle

Through the mine

These roots grow not to restrict

Allow their growth, prevent their control

I am no illness or that which can be cured

There is no departure from what must be endured

For I am not foul

You need me to survive

You need me to realize the worth of life

I am no deirty, I accept no prayer

For I will bring no fortune

Regardless of that which you believe

I am as real as the soil

As the seas which churn

As if to worship fire

Fire still burns

I am the winds of human sorrow

I am the waves of no tomorrow

The time you live is the time you borrow

For I reside in all that’s hollow

Zonder mij heb je geen plezier

Zonder mij ben je geen gelukzaligheid

Zonder mij zou de geest zich ontrafelen

Naar een permanente staat van verzuim

Noch boven niet beneden

Noch gezegend noch onheilig

Ik woon in alles wat hol is

Deze wereld zal mijn troon dragen

Een soevereiniteit van tak en been

Ik woon in alles wat hol is

Het gewicht van een onhefbare steen

Onhandelbare macht, ik kan niet omvergeworpen worden

Ik woon in alles wat hol is

Ik blijf ellende en verdriet

Ik betreur de wonden die fortuin toebrengt

Ik blijf in alles wat niet is genezen

Want ik ben net zo goed een deel van het leven als het leven zelf

Deze wortels groeien van mij naar de aarde en in al haar

wezens

Ik ben niet goedaardig of vijandig ooit aanwezig

Wortels omhoog trekken, bomen platbranden

Ik zal bestaan, altijd

hele steden afbreken

Ik zal bestaan, altijd

Gezien door de ogen van velen, gesproken door de stem van allen

Ellende is absoluut, altijd

Ik ben het zout in je bloed

Ik ben jouw handen in het vuur

Er kan geen troost zijn zonder strijd

Door de mijn

Deze wortels groeien niet om te beperken

Sta hun groei toe, voorkom hun controle

Ik ben geen ziekte of iets wat genezen kan worden

Er is geen afwijking van wat moet worden doorstaan

Want ik ben niet vies

Je hebt me nodig om te overleven

Je hebt me nodig om de waarde van het leven te beseffen

Ik ben geen godheid, ik accepteer geen gebed

Want ik zal geen geluk brengen

Ongeacht wat je gelooft

Ik ben zo echt als de aarde

Als de zeeën die karnen

Alsof je vuur wilt aanbidden

Vuur brandt nog steeds

Ik ben de wind van menselijk verdriet

Ik ben de golven van geen morgen

De tijd dat je leeft, is de tijd dat je leent

Want ik woon in alles wat hol is