Black - Aftershock

Shallow footsteps echo across the floor.

All that once was, I can see no more.

With the eyes of a child, you offer

Us the world.

With the wounds of the overlooked, I trust in you no more.

Bitter (sweet), now I’ve realized.

Drain from me

Bleed me with a smile.

In the eyes of the impressionable, your silhouette

shines gold… but in my eyes the truth be

Known… all is black.

Bleed me and you will find deep inside… all the pain

you’ve glamorized in me.

They say

Reflections never lie… at times I find that hard to believe.

That which you

project and that which you reflect I now

Truly perceive.

The filth you excrete, sickens me like nothing else.

As you walk away, and the distance between what

We once knew increases, I find solace in the simple fact that I know… I feel…

truth.

You’re walking a suicide mile

With destiny.

And me… I'm five steps away from forever

Ondiepe voetstappen echoën over de vloer.

Alles wat ooit was, kan ik niet meer zien.

Met de ogen van een kind bied je

Wij de wereld.

Met de wonden van degenen die over het hoofd worden gezien, vertrouw ik niet meer op jou.

Bitter (zoet), nu heb ik me gerealiseerd.

Aftappen van mij

Laat me bloeden met een glimlach.

In de ogen van de beïnvloedbare, jouw silhouet

schijnt goud... maar in mijn ogen is de waarheid

Bekend... alles is zwart.

Laat me bloeden en je zult diep van binnen… alle pijn vinden

je hebt me verheerlijkt.

Ze zeggen

Reflecties liegen nooit... soms vind ik dat moeilijk te geloven.

dat wat jij

project en dat wat jij weerspiegelt ik nu

Echt waarnemen.

Het vuil dat je uitscheidt, maakt me misselijk als niets anders.

Terwijl je wegloopt, en de afstand tussen wat

We wisten ooit stijgingen, ik vind troost in het simpele feit dat ik weet... ik voel...

waarheid.

Je loopt een zelfmoordmijl

Met het lot.

En ik... ik ben vijf stappen verwijderd van voor altijd