Prayers As Donations -

I’m tired of seeing you boxed up

In cardboard and army fatigue, threadbare in 20 degrees

And I’ll be walking around you so lightly

Hoping that you won’t disturb me

From making my retreat, from making my retreat

A long time ago, we paved our cities over bones

We made cadavers into roads

And when we gave prayers, we gave them as donations

And lingered with impatience

As the casket was shut on your fingers

You lost your face in the elements

But God, I’m no sociologist

With the ways and the means to recover this

But I’ll stick my hands in the court of injustice

With five bucks for some AIDS orphans I’ve never met

Or for median-vendor veterans

So will you give me what I came here for?

Forgiveness, nothing more

Ik ben het zat om je in een doos te zien zitten

In karton en legermoeheid, versleten in 20 graden

En ik zal zo licht om je heen lopen

In de hoop dat je me niet stoort

Van het maken van mijn retraite, van het maken van mijn retraite

Lang geleden hebben we onze steden geplaveid met botten

We hebben van kadavers wegen gemaakt

En toen we gebeden gaven, gaven we ze als donaties

En bleef met ongeduld hangen

Terwijl de kist op je vingers was gesloten

Je bent je gezicht kwijtgeraakt in de elementen

Maar God, ik ben geen socioloog

Met de manieren en de middelen om dit te herstellen

Maar ik steek mijn handen in de rechtbank van onrecht

Met vijf dollar voor een paar aidswezen die ik nog nooit heb ontmoet

Of voor veteranen van mediane leveranciers

Dus wil je me geven waarvoor ik hier ben gekomen?

Vergeving, meer niet