Catacombs -

Sweeping barricades red with rust

Quiet this mind abandoned fields of thought

Searching for meaning, wandering in opaque

Closing my eyes, and let the color in

Quiet this mind ignite these fields of thought

Everything around me cold and still, searching for feeling screaming

Open my eyes and let the color in

We venture through time blind

Running hands against the walls

Everything around me slowing down

I feel a cold wind pierce through the wall

Abandon these fields of thought, try to quiet this mind

We’ll serve a lifetime of terror inside

Wandering through these catacombs

Sweeping barricades red with blood

Quiet this mind, ignite these fields of thought

Searching for feeling, screaming in opaque

Closing my eyes colorless

We venture through time blind, running hands against the walls

Forgotten still searching the deeper we go

We venture through time blind, running hands against the walls

We will be forgotten inside these catacombs

Truth will always find me, I’ll disregard the meaning

Caught with my head underground wide eyed and afraid to look up

Nightmares replicating on concrete sleep, trapped inside a feverish dream

Waiting for the weight I’m carrying to adjust

Waiting for something to wake me up

I’ve dug these up on my own, I’ve dug these up on my own

I will stay in these catacombs

Barricades vegen rood van roest

Stil deze geest verlaten velden van gedachten

Op zoek naar betekenis, dwalen in ondoorzichtige

Ik sluit mijn ogen en laat de kleur binnen

Stil deze geest, ontsteek deze gedachtenvelden

Alles om me heen koud en stil, zoekend naar een schreeuwend gevoel

Open mijn ogen en laat de kleur binnen

We wagen ons door tijdblind

Rennende handen tegen de muren

Alles om me heen vertraagt

Ik voel een koude wind door de muur dringen

Laat deze gedachtevelden los, probeer deze geest tot rust te brengen

We zullen een leven lang terreur van binnen dienen

Dwalen door deze catacomben

Barricades vegen rood van bloed

Breng deze geest tot rust, ontsteek deze gedachtenvelden

Zoekend naar gevoel, schreeuwend in ondoorzichtige

Mijn ogen kleurloos sluiten

We wagen ons blind door de tijd en laten onze handen tegen de muren lopen

Vergeten nog steeds te zoeken hoe dieper we gaan

We wagen ons blind door de tijd en laten onze handen tegen de muren lopen

We worden vergeten in deze catacomben

De waarheid zal me altijd vinden, ik negeer de betekenis

Betrapt met mijn hoofd onder de grond, met grote ogen en bang om omhoog te kijken

Nachtmerries repliceren op concrete slaap, gevangen in een koortsachtige droom

Wachten op het gewicht dat ik draag om zich aan te passen

Wachten tot iets me wakker maakt

Ik heb deze zelf opgegraven, ik heb deze zelf opgegraven

Ik blijf in deze catacomben