Gespinste - Adversus

Als ein gar schönes Mädchen einst zum Bade ging

Nackt wie die Sünde sich vorm silbern Spiegel salbend

Zart ging die Hand den kalten Rand der Waschschüssel

Als dort im Rund ein zuckend Leib den Blick ihr fing und

Haarige Füßchen forschten im Schlund

Gusseisern Rohr dort spinnendes Getier erbrach

Tastende Beinchen kratzen über Porzellan

Das Mädchen sich in kühler Abscheu beugte

Mit grausamer Hand die Spinne in der Flut ertränkt

Kleines Leben, hin bist du nun!

Gespinste lauern überall

Verstricken dich in manchem Gram

Gefesselt und im freien Fall

Spinnst du dir hin so manchen Wahn

Die Hand des Mädchens mehr als einmal solches Leben nahm

Grausamkeit und Schönheit, lasterhaft' Union

Gerne über jedes kleine Wesen sich gestellt

Ein Lachen so kalt wie scherbendes Kristall

Doch Nächtens im Traume fror’s ihr im Gesicht

Gespinste lauern überall

Verstricken dich in manchem Gram

Gefesselt und im freien Fall

Spinnst du dir hin so manchen Wahn

Gespinste, bleich und zart gespannt

Gewoben aus Gewissensangst

Schnüren fort dir unerkannt

Liebe, die du nie erlangst

Sag' mir, oh sag' mir, was mag das denn sein?

Ein Bild, mir so fremd, wie’s im Schlaf nach mir greift

Wände so hoch, und ich: allzu klein

Und tosender Strom mit Gewalt mich dort schleift

Nachts, wenn sie ruht, im Laken sich suhlt

Ein Dröhnen und Pochen, ein Brodeln und Kochen

Ihr fährt durch das Hirn wie seidener Zwirn

Sich sanft um sie legt, ihre Lippen beschlägt

Sag' mir, oh sag' mir, was ist dieser Ort

An den mich der Traume in Zweifel verbannt?

Die riesige Fratze, die drohet mir dort

Bin ich das, die vor sich ums Leben gerannt?

Kein Fliehen, kein Rennen, sie wird’s schon erkennen

Beschützt sie im Reich dieses Traumes und gleich

Erwacht sie im Zwielicht, wo jetzt ihr Leib ist:

(Erkennt sie erschreckt) von Spinnweb bedeckt!

Das schöne Kind von nun an auf der Flucht sich fand

Und grausend sich im Zwang um jeden Schlaf gebracht

Doch letzten Endes sie des Morpheus' Arm umschlang

Und bald darauf, da fand man ihren toten Leib

Die Augen im lautlosen Schrei geweitet

Toen een heel mooi meisje ooit naar het bad ging

Naakt als de zonde, zichzelf zalvend voor de zilveren spiegel

Teder ging de hand over de koude rand van de wastafel

Toen er in de ronde een trillend lichaam haar aandacht trok en

Harige voetjes verkenden de slokdarm

Gietijzeren pijp braakte daar draaiende wezens

Betastende benen schrapen over porselein

Het meisje boog in koele walging

Verdronk de spin in de vloed met een wrede hand

Klein leven, je bent nu weg!

Webs liggen overal op de loer

Verstrik je in wat verdriet

Vastgebonden en in vrije val

Ben je gek op een of andere waanzin?

De hand van het meisje heeft meer dan eens zo'n leven gekost

Wreedheid en schoonheid, vicieuze' Union

Graag geplaatst boven elk klein wezen

Een lach zo koud als verbrijzelend kristal

Maar 's nachts in de droom was haar gezicht ijskoud

Webs liggen overal op de loer

Verstrik je in wat verdriet

Vastgebonden en in vrije val

Ben je gek op een of andere waanzin?

Met zwemvliezen, bleek en subtiel gespannen

Geweven uit gewetenswroeging

Rij onherkenbaar van je af

Liefde krijg je nooit

Vertel me, oh vertel me, wat zou dat kunnen zijn?

Een beeld dat me zo vreemd is dat het me in mijn slaap bereikt

Muren zo hoog, en ik: te klein

En razende stroom sleept me daar met kracht

's Nachts als ze rust, wentelt ze zich in de lakens

Een brul en een kloppen, een borrelen en koken

Je loopt door de hersenen als zijden draad

Wikkelt zich zachtjes om haar heen, mist haar lippen

Vertel me, oh vertel me wat deze plek is?

Naar welke dromen verbannen mij in twijfel?

De enorme grimas bedreigt me daar

Ben ik degene die voor haar leven rende?

Niet vluchten, niet rennen, ze komt er wel uit

Bescherm ze in het rijk van deze droom en spoedig

Ze ontwaakt in de schemering waar haar lichaam nu is:

(Herkent ze met een begin) bedekt met spinnenwebben!

Vanaf nu was het mooie kind op de vlucht

En vreselijk beroofd van elke slaap in dwang

Maar uiteindelijk omhelsde ze de arm van Morpheus

En kort daarna werd hun lijk gevonden

Ogen werden groot in stille schreeuw