Abendklang - Adversus

Abendklang, wie bist du mir vertraut in traubendunkler Nachtumarmung

Senkst lächelnd deine trüben Hände in den summenden Stock des Wespenvolkes

Die Uhr schlägt acht und achtmal bin ich hingeschlagen vor dir und durch dich

Abendklang

Ruhelos und voller Hass betracht' ich mir summend die blutende Sonne

Wo werde ich sein, wenn der Morgen mir mit belegter Zunge graut?

Was werde ich tun, wenn die Uhr sorgsam und unerträglich langsam rückwärts

tickt?

Wie soll ich schlafen unter jenem grinsenden Wolkenschwer?

Wo bringt die Nacht mir ein schwankendes Dach?

Bin ich allein auf den unergründlich hallenden Straßen des Mondlichts?

Kann ich mich fassen und wie ist mein Kurs?

Was schreit die kleine Amsel im schwarzklammen Park?

Und wo magst du sein, wenn ich wie ein Kind leise weine um dich?

Abendklang, wie ängstigst du meine Ohren mit bitter raschelnder Blätterstille?

Und sieh' nur, die Bäume im blauen Dunst jenes Weges dort

Auch Glocken und Stimmen von Ferne, wie früher, tönen sie golden gleich

Und doch singen sie Zukunft, nur ohne meinen Namen

Avondgeluid, hoe vertrouwd ben je voor mij in een druivendonkere nacht omhelzing

Glimlach je vermoeide handen in de zoemende stok van de wespfolk

De klok slaat acht en acht keer viel ik voor je neer en door jou

avond geluid

Rusteloos en vol haat, neurie ik de bloedende zon

Waar zal ik zijn als de ochtend op mijn tong aanbreekt?

Wat moet ik doen als de klok voorzichtig en ondraaglijk langzaam achteruit gaat?

tikken?

Hoe zal ik slapen onder die grijnzende zware wolk?

Waar brengt de nacht mij een zwaaiend dak?

Ben ik alleen in de ondoorgrondelijk weergalmende straten van maanlicht?

Kan ik mezelf inhouden en hoe is mijn koers?

Wat schreeuwt de kleine merel in het zwarte, klamme park?

En waar zou je kunnen zijn als ik zacht om je huil als een kind?

Avondgeluid, hoe laat je mijn oren schrikken met een bitter ritselende stilte van bladeren?

En kijk eens, de bomen in de blauwe waas van dat pad daar

Zelfs bellen en stemmen van ver klinken, zoals vroeger, hetzelfde gouden

En toch zingen ze toekomst, alleen zonder mijn naam