Alexandre -

Ele nasceu no mês do leão, sua mãe uma bacante

E o rei seu pai, um conquistador tão valente

Que o príncipe adolescente pensou que já nada restaria

Pra, se ele chegasse a rei, conquistar por si só

Mas muito cedo ele se revelou um menino extraordinário:

O corpo de bronze, os olhos cor de chuva e os cabelos cor de sol

Alexandre

De Olímpia e Felipe o menino nasceu, mas ele aprendeu

Que o seu pai foi um raio que veio do céu

Ele escolheu seu cavalo por parecer indomável

E pôs-lhe o nome Bucéfalo ao dominá-lo

Para júbilo, espanto e escândalo do seu próprio pai

Que contratou para seu perceptor um sábio de Estagira

Cuja a cabeça sustenta ainda hoje o Ocidente

O nome Aristóteles — nome Aristóteles — se repetiria

Desde esses tempos até nossos tempos e além

Ele ensinou o jovem Alexandre a sentir filosofia

Pra que mais que forte e valente chegasse ele a ser sábio também

Alexandre

De Olímpia e Felipe o menino nasceu, mas ele aprendeu

Que o seu pai foi um raio que veio do céu

Ainda criança ele surpreendeu importantes visitantes

Vindos como embaixadores do Império da Pérsia

Pois os recebeu na ausência de Felipe com gestos elegantes

De que o rei, seu próprio pai, não seria capaz

Em breve estaria ao lado de Felipe no campo de batalha

E assinalaria seu nome na história entre os grandes generais

Alexandre

De Olímpia e Felipe o menino nasceu, mas ele aprendeu

Que o seu pai foi um raio que veio do céu

Com Hefestião, seu amado

Seu bem na paz e na guerra

Correu em honra de Pátroclo

— os dois corpos nus —

Junto ao túmulo de Aquiles, o héroi enamorado, o amor

Na grande batalha de Queronéia, Alexandre destruía

A esquadra Sagrada de Tebas, chamada invencível

Aos dezesseis anos, só dezesseis anos, assim já exibia

Toda a amplidão da luz do seu gênio militar

Olímpia incitava o menino dourado a afirma-se

Se Felipe deixava a família da mãe de outro filho dos seus se insinuar

Alexandre

De Olímpia e Felipe o menino nasceu, mas ele aprendeu

Que o seu pai foi um raio que veio do céu

Feito rei aos vinte anos

Transformou a Macedônia

Que era um reino periférico, dito bárbaro

Em esteio do helenismo e dos gregos, seu futuro, seu sol

O grande Alexandre, o Grande, Alexandre

Conquistou o Egito e a Pérsia

Fundou cidades, cortou o nó górdio, foi grande;

Se embriagou de poder, alto e fundo, fundando o nosso mundo

Foi generoso e malvado, magnânimo e cruel;

Casou com uma persa, misturando raças, mudou-nos terra, céu e mar

Morreu muito moço, mas antes impôs-se do Punjab a Gibraltar

Alexandre

De Olímpia e Felipe o menino nasceu, mas ele aprendeu

Que o seu pai foi um raio que veio do céu

Hij werd geboren in de maand van de leeuw, zijn moeder een bacchante

En de koning zijn vader, zo'n dappere veroveraar

Dat de tienerprins dacht dat er niets meer over zou zijn

Want als hij koning werd, om zelf te overwinnen

Maar al snel onthulde hij dat hij een buitengewone jongen was:

Het bronzen lichaam, de regenkleurige ogen en het zonkleurige haar

Alexander

Uit Olympia en Felipe werd de jongen geboren, maar hij leerde

Dat je vader een bliksemschicht was die uit de lucht kwam

Hij koos zijn paard omdat hij er ongetemd uitzag

En hij noemde hem Bucéfalo toen hij over hem regeerde

Tot vreugde, verbazing en schandaal van zijn eigen vader

Die een wijze van Stagira huurde voor zijn waarnemer

Wiens hoofd het Westen zelfs vandaag ondersteunt

De naam Aristoteles — naam Aristoteles — zou worden herhaald

Van die tijd tot onze tijd en daarna

Hij leerde de jonge Alexander filosofie voelen

Zodat hij meer dan sterk en moedig ook wijs kon worden

Alexander

Uit Olympia en Felipe werd de jongen geboren, maar hij leerde

Dat je vader een bliksemschicht was die uit de lucht kwam

Als kind verraste hij belangrijke bezoekers

Komt als ambassadeurs van het rijk van Perzië

Omdat hij hen tijdens de afwezigheid van Felipe met elegante gebaren verwelkomde

Waartoe de koning, zijn eigen vader, niet in staat zou zijn

Spoedig zou hij aan Felipe's zijde staan ​​op het slagveld

En hij zou zijn naam in de geschiedenis zetten onder de grote generaals

Alexander

Uit Olympia en Felipe werd de jongen geboren, maar hij leerde

Dat je vader een bliksemschicht was die uit de lucht kwam

Met Hephaestion, zijn geliefde

Uw goed in vrede en oorlog

Liep ter ere van Patroclus

— de twee naakte lichamen —

Naast het graf van Achilles, de verliefde held, liefde

In de grote slag om Chaeronea vernietigde Alexander

Het Heilige Eskader van Thebe, Onoverwinnelijk genaamd

Op zijn zestiende, nog maar zestien, dus dat liet hij al zien

De hele breedte van het licht van zijn militaire genie

Olímpia spoorde de gouden jongen aan om voor zichzelf op te komen

Als Felipe het gezin van de moeder van een ander kind van hem laat

Alexander

Uit Olympia en Felipe werd de jongen geboren, maar hij leerde

Dat je vader een bliksemschicht was die uit de lucht kwam

Koning gemaakt op twintig

Getransformeerd Macedonië

Dat was een perifeer koninkrijk, genaamd barbaar

Op basis van het Hellenisme en de Grieken, zijn toekomst, zijn zon

De grote Alexander de Grote, Alexander

Egypte en Perzië veroverd

Hij stichtte steden, hakte de Gordiaanse knoop door, was groot;

Ik werd dronken van macht, hoog en diep, en stichtte onze wereld

Hij was genereus en slecht, grootmoedig en wreed;

Hij trouwde met een Pers, mengde rassen, veranderde land, lucht en zee

Hij stierf op zeer jonge leeftijd, maar daarvoor had hij zich gevestigd van Punjab tot Gibraltar

Alexander

Uit Olympia en Felipe werd de jongen geboren, maar hij leerde

Dat je vader een bliksemschicht was die uit de lucht kwam