The March - Adrian Borland

We march through our lives so sure

Keeping all of our doubts behind closed doors

Wishing that light would conquer those walls

And it’s never too late to see that we

May have been so wrong before

And now we can face our faults

«There's no time like now» I said

Should have said it to myself

«There's no time like now» I said

But I should have said it to myself

It’s never too late to see the path

You’ve taken has caused you’re life to be

Far from your heart lost in the cold

And we are such a curious blend

Of weakness and strength

The tears of the tallest men will fall

At the smallest hint of soul

We marcheren zo zeker door ons leven

Al onze twijfels achter gesloten deuren houden

Wensend dat licht die muren zou veroveren

En het is nooit te laat om te zien dat we

Was misschien eerder zo fout

En nu kunnen we onze fouten onder ogen zien

«Er is geen tijd zoals nu» zei ik

Had het tegen mezelf moeten zeggen

«Er is geen tijd zoals nu» zei ik

Maar ik had het tegen mezelf moeten zeggen

Het is nooit te laat om het pad te zien

Je hebt genomen, heeft ervoor gezorgd dat je leven is geworden

Ver van je hart verloren in de kou

En we zijn zo'n nieuwsgierige mix

Van zwakte en kracht

De tranen van de langste mannen zullen vallen

Bij de kleinste hint van ziel