Seeds -

The moon was a sliver in the middle of the night

And we gave up dithering and went on our way

And we sowed seeds, wherever we went

Fallen leaves, and everything we meant

It was a frosting of sweetheart

The water and the asphalt

As we grew sweet on the rest of the world

And we sowed seeds, wherever we went

Fallen leaves, and everything we meant

We sowed seeds, wherever we went

We married gutsy, and the cousins with come

But the bloodline boast the opposite and there was frost on the pond

As we stopped in the dark, right up to the hill

A slight fear of backlash of bruising and guilt

Their smiles effaced with encouragement to lend

While the weakly why us sirens sounding again like an alarm

We sowed seeds

Fallen leaves

On the ground of the town that devoured us

We sowed seeds

For the armless and the dedicated darlings with too much love

And too much time used with you

De maan was een splinter in het midden van de nacht

En we stopten met piekeren en gingen op weg

En we zaaiden zaden, waar we ook gingen

Gevallen bladeren, en alles wat we bedoelden

Het was een glazuur van lieverd

Het water en het asfalt

Naarmate we lief werden voor de rest van de wereld

En we zaaiden zaden, waar we ook gingen

Gevallen bladeren, en alles wat we bedoelden

We zaaiden zaden, waar we ook gingen

We zijn met gutsy getrouwd, en de neven en nichten komen mee

Maar de bloedlijn pocht het tegenovergestelde en er was vorst op de vijver

Toen we stopten in het donker, tot aan de heuvel

Een lichte angst voor terugslag van blauwe plekken en schuldgevoelens

Hun glimlach vervaagde met aanmoediging om te lenen

Terwijl de zwakke waarom ons sirenes weer klinken als een alarm

We hebben zaadjes gezaaid

Gevallen bladeren

Op de grond van de stad die ons verslond

We hebben zaadjes gezaaid

Voor de armloze en de toegewijde lieverds met teveel liefde

En te veel tijd met jou doorgebracht