Vazias -

Já não durmo faz algum tempo

Passo as noites acordado

No quarto fumo escrevo

Não saio tão cedo

Eu quero sossego

Reflito a cerca do conflito interior

Fumo ao teto cinzeiro cheio

Por dentro é só bolor

Meu mundo ficou vazio incolor

Não há inspiração no meio da tanta dor

Mas eu arranco partes de mim para meter no som

No final de tudo podes traçar o que eu sou

Saio para fora tranco a porta apanho ar

Já nada importa procuro desabafar

Quero me encontrar no meio desta confusão

No meio desta confissão podes me encontrar

Pode me encontrar no meio desta confissão

Mas aqui não há lugar onde me possa encostar

Onde possa descansar fechar os olhos

Cruzar os mundos ver novos horizontes

Lâmpada fundiu escrevo no escuro

Linhas rimas quadras já são rotinas (tão vazias)

Ik heb al een tijdje niet geslapen

Ik breng de nachten wakker door

In de rookkamer schrijf ik

Ik ga niet zo vroeg weg

ik wil vrede

Ik denk na over het innerlijke conflict

Volle asbak plafondrook

Binnen is het gewoon schimmel

Mijn wereld werd kleurloos leeg

Er is geen inspiratie te midden van zoveel pijn

Maar ik scheur delen van mezelf uit om het geluid op te zetten

Aan het einde van alles kun je schetsen wat ik ben

Ik ga naar buiten, doe de deur op slot, haal wat lucht

Niets doet er meer toe, probeer ik mijn hart te luchten

Ik wil mezelf vinden in het midden van deze puinhoop

Midden in deze bekentenis kun je mij vinden

Je kunt me midden in deze bekentenis vinden

Maar hier is geen plek waar ik kan leunen

Waar je kunt rusten, sluit je ogen

De werelden doorkruisen om nieuwe horizonten te zien

Lamp blies ik schrijf in het donker

Regels rijmen kwatrijnen zijn al routines (zo leeg)