MediaRes -

Sei quem sou mas contigo aqui

Partilho cenas que nunca soube de mim

Viagem ao centro do meu universo

É processo reverso e em cada verso fictício, há algo real

Uso metáforas?

ya!

Agora que ‘tas a par

Basta ligar basta parar para pensar

Descansar e voltar a correr

Farto de fingir farto de esconder

Farto de fugir da verdade

Bem vindo a realidade

Na qual estou focado eu ‘tou perdido

Por vezes me sinto sozinho

Então pego no copo de vinho

Por dentro eu estou tão vazio

No fundo só oiço som do vizinho

Som do vinil, som do ruido

Silencio é o que mais me inspira

Nessa corrida em média rés

Andei tanto na vida que nem sinto os pés

De lés a lés, mas o meu barco tu notas a leguas

Aqui para mim, rimas são penas perpétuas

Passo horas a olhar p' teto

Não sei quanto mais eu aguento assim

Pensamento vazio, cabeça no ar

Puxo do sentimento, como quem puxa da gun

Tiro tudo cá de dentro, como cigarro do maço

Tu não sabes o preço que pago, pelo sorriso que esboço

(Aqui só resolve — corda ao pescoço)

Acordo no fundo do poço, eu ja não posso

Saio da festa morto, mas vivo do meu funeral

Tou bem ou tou mal — não importa

Cabeça à volta

Nostalgia aperta preguiça não larga

Folha e tinta não falta

Cada segunda começa do zero

Ou começa do meio

Ou não começa de todo

Eu procurava algo novo

Mas acabei por voltar ao mesmo

Tu querias saber algo novo

Mas acabaste por saber o mesmo

Eu estou tão farto, exausto, cansado

Do que se tem passado

Quer do presente, quer do passado

Às vezes quero voltar lá

Só por um bocado até aquele tempo

Onde tudo não era tão complicado

Onde não havia tanto fumo de tabaco

E o mundo não era tão opaco

Agora volto ao meu teto branco

Apago tudo e afundo-me no meu mundo

Escrevo no escuro

É um conto em Media res

Que começa em dez

Tem cabeça mas falta-lhe os pés

Tu queres saber o final

No final eu vou dançar no caixão

Ik weet wie ik ben, maar met jou hier

Ik deel scènes die ik nooit kende

Reis naar het centrum van mijn universum

Het is een omgekeerd proces en in elk fictief couplet zit iets echts

Gebruik ik metaforen?

ja!

Nu je op snelheid bent

Gewoon even bellen, even nadenken

Rust uit en ren weer

Ziek van het doen alsof. Ziek van het verbergen

Moe van het weglopen van de waarheid

Welkom in de realiteit

Waar ik op gefocust ben, ben ik kwijt

Soms voel ik me alleen

Dus ik neem het glas wijn

Van binnen ben ik zo leeg

Op de achtergrond hoor ik alleen het geluid van de buurman

Vinylgeluid, ruisgeluid

Stilte is wat mij het meest inspireert

In deze race in gemiddelde res

Ik heb zoveel gelopen in het leven dat ik mijn voeten niet eens voel

Van het ene eind naar het andere, maar op mijn boot merk je de competities

Hier zijn rijmpjes voor mij levenslange zinnen

Ik kijk uren naar het plafond

Ik weet niet hoeveel ik nog zo aankan

Leeg denken, hoofd in de lucht

Ik trek uit het gevoel, zoals iemand uit een pistool trekt

Ik neem alles van binnenuit, zoals een sigaret uit een pakje

Je weet niet welke prijs ik betaal, voor de glimlach die ik schets

(Hier lost het alleen op - touw om de nek)

Ik word wakker op een dieptepunt, ik kan het niet

Ik laat de partij dood achter, maar ik leef van mijn begrafenis

Ik ben in orde of ik ben slecht - het maakt niet uit

hoofd rond

Nostalgie knijpt luiheid laat niet los

Aan papier en inkt geen gebrek

Elke seconde begint bij nul

Of begin vanuit het midden

Of hij start helemaal niet

Ik was op zoek naar iets nieuws

Maar uiteindelijk ging ik terug naar hetzelfde

Je wilde iets nieuws weten

Maar uiteindelijk wist je hetzelfde

Ik ben het zo zat, uitgeput, moe

Wat is er aan de hand

Of het nu uit het heden is of uit het verleden

Soms wil ik daar terug naar toe

Nog even tot die tijd

Waar alles niet zo ingewikkeld was

Waar niet zoveel tabaksrook was

En de wereld was niet zo ondoorzichtig

Nu keer ik terug naar mijn witte plafond

Ik wis alles en zak weg in mijn wereld

Ik schrijf in het donker

Het is een kort verhaal in Media res

Dat begint over tien

Het heeft een hoofd maar geen voeten

Je wilt het einde weten

Uiteindelijk zal ik op de kist dansen