Jogo Mental -

A minha música seria digna de ser ouvida

Mas neste meio ninguém quer saber da minha vida

A minha história é tão motivadora e revolucionária

Foi inventada na sanita e escrita na minha modesta secretaria

Tem apenas uma página que está inacabada

Mas esta devia ser lida pelo menos uma vez na vida

Pelo menos uma vez por dia para mudar o rumo da tua via

Até agora cada passo dado foi seriamente pensado

Mas a meio fiquei cansado, olhar cerrado

Acendo mais um cigarro e não vejo nada de errado

A não ser, eu ser um ser perturbado

Hoje em dia já é normal ser anormal

Cada manhã eu prometo deixar de fumar

Mas não consigo concretizar então fica p amanhã

Não consigo mudar nem me dar com meio social

«Mas no teu caso convinha socializar

E deixar de procurar defeito em tudo»

No teu caso convinha nasceres mudo

Parar de aconselhar e opinar a cerca do meu mundo

É o meu mundo no qual eu jogo o meu jogo

As regras também são minhas sou eu que escolho

Sou eu que dito e se me vires com um sorriso

Acredita eu estou sério a tentar não pensar nisso

Chega de contar EPisódios desta novela

Convinha já descrimina-la inteira

É a tinta da caneta que corre na minha veia

Há quem gosta há quem odeie

É como tudo sei quem és tu

Se vir quem te rodeia

Eu estou

Revoltado com o tempo

Renegado deste mundo

Que respira fumo

E ar condicionado

Fui claro o suficiente

Para veres que eu não mudo

Para veres que eu não guardo

Eu vomito — tudo cá para fora

Sou sincero não minto omito

O que se passa agora

Dentro da minha cabeça, caixa da pandora

Sa foda a hora eu quero me ir embora

O meu alter-ego afogada mas eu respiro fundo

Tou farto deste mundo e quero sair

De dentro do cubo

Olhar vazio Pouco expressivo

Aqui eu luto comigo diariamente

Como se nada fosse

Tanatamorfose

Já não há euforia

Está a chegar ao fim esta história da correria

A cerca duma personagem fria

Agora apaga a luz e cobre te com edredom

Dorme a sonhar com frisson

Eu fico aqui a viver o pesadelo

Que relato no som

É um jogo mental que eu jogo com teto

Onde eu vejo o reflexo

Onde sinto complexo

Mijn muziek zou het waard zijn om gehoord te worden

Maar in deze omgeving wil niemand iets weten over mijn leven

Mijn verhaal is zo motiverend en revolutionair

Het is uitgevonden op het toilet en geschreven op mijn bescheiden bureau

Er is maar één pagina die nog niet af is

Maar deze moet minstens één keer in je leven worden gelezen

Minstens één keer per dag om de loop van je leven te veranderen

Tot nu toe is over elke genomen stap serieus nagedacht

Maar halverwege werd ik moe, loensend

Ik steek nog een sigaret op en ik zie niets verkeerds

Tenzij ik een gestoord wezen ben

Tegenwoordig is het al normaal om abnormaal te zijn

Elke ochtend beloof ik dat ik zal stoppen met roken

Maar ik kan het niet, dus het is voor morgen

Ik kan niet veranderen of opschieten met de sociale omgeving

«Maar in jouw geval zou het beter zijn om te socializen

En stop met overal fouten in te maken»

In jouw geval zou je stom geboren moeten worden

Stop met adviseren en meningen geven over mijn wereld

Het is mijn wereld waarin ik mijn spel speel

De regels zijn ook van mij, ik kies

Ik ben degene die zei en als je me met een glimlach ziet

Geloof me, ik probeer er serieus niet aan te denken

Genoeg van het vertellen van afleveringen van deze soap

Het is handig om het in zijn geheel te beschrijven

Het is de inkt van de pen die in mijn ader stroomt

Sommige mensen vinden het leuk, sommige mensen haten het

Het is zoals alles, ik weet wie je bent

Als je ziet wie je omringt

ik ben

Walgt van de tijd

Afvallige van deze wereld

die rook inademt

En airconditioning

Ik was duidelijk genoeg

Om te zien dat ik niet verander

Om te zien dat ik niet houd

Ik moet overgeven - alles eruit

Ik ben oprecht, ik lieg niet, ik laat weg

Wat gebeurt er nu

In mijn hoofd, de doos van Pandora

Fuck de tijd dat ik weg wil

Mijn verdronken alter ego maar ik haal diep adem

Ik ben deze wereld beu en wil weg

Vanuit de kubus

Lege blik Niet expressief

Hier worstel ik dagelijks met mezelf

Alsof er niets was

Tanatamorfose

Er is geen euforie meer

Dit haastverhaal loopt ten einde

Over een koud karakter

Doe nu het licht uit en bedek jezelf met een dekbed

Slaap dromen met frisson

Ik blijf hier en leef de nachtmerrie

Wat een verhaal in het geluid

Het is een mentaal spel dat ik speel met het plafond

Waar ik de weerspiegeling zie

waar ik me complex voel