Fala -

Toda a gente espantada

O miúdo já fala

O miúdo sempre falou

O puto sempre foi bruto

Nunca foi mudo

Aquilo afectou lado esquerdo

A cena piorou

Ficou internado

-Traumatizado?

Muito é pouco

Quase o tempo todo

Olhava para o tecto

Parecia um morto

Isolado num canto

Fazia um barulho estranho

Ele anotava algo

Tinha um caderno

Passou algum tempo

Estava frio era inverno

Olhava da janela para fora

Teu limite é horizonte

Para ele — parapeito

Não saia do quarto

Ficava no escuro

Fechado dentro de si

Ele não merecia Nada disso

Quando era preciso

Ninguém estava la

Morreu a esperança

Desta vez é de vez

Ele não desistia

Dava pouco que tinha

Lutava por dentro

Tocava no fundo

Refugiado

No seu próprio mundo

Onde cada segundo

Durava mais que infinito

O que foi dito nas costas

Não mércia ouvidos

Ai não havia amigos

Aquilo era de locos

A volta, malucos

Criavam distúrbios

Lábios pálidos

Olhos vermelhos

Que nunca fechavam

Só viam pesadelos

Ninguém mais o visitou

Nem o viu, mas

Um dia o miúdo acordou

Lavou a cara Falou do nada

Recusou ajuda Bateu a porta

Apanhou o caderno

Arrumou a mochila

Correu a escadaria

No que via ninguém acreditava

Toda a gente espantada

Iedereen bang

Het kind spreekt al

De jongen praatte altijd

De jongen is altijd ruw geweest

nooit dom geweest

Dat had gevolgen voor de linkerkant

De scène werd erger

werd opgenomen in het ziekenhuis

-Getraumatiseerd?

veel is weinig

Bijna altijd

Ik keek naar het plafond

zag eruit als een dode man

geïsoleerd in een hoek

Het maakte een vreemd geluid

Hij schreef iets op

Ik had een notitieboekje

enige tijd verstreek

Het was koud, het was winter

Ik keek uit het raam

Uw limiet is horizon

Voor hem - borstwering

Verlaat de kamer niet

Ik was in het donker

Binnen gesloten

Hij verdiende dit allemaal niet.

wanneer het nodig was

Niemand was daar

Hoop stierf

Deze keer is het voorgoed

hij gaf niet op

Ik gaf weinig dat ik had

binnen gevochten

Op de achtergrond gespeeld

Vluchteling

In je eigen wereld

waar elke seconde

duurde langer dan oneindig

Wat er achter de rug werd gezegd

geen genade oren

Oh, er waren geen vrienden

Dat was te gek

Draai je om, gekke mensen

overlast veroorzaakt

bleke lippen

rode ogen

dat nooit gesloten

zag alleen nachtmerries

Niemand anders heeft bezocht

Ik heb hem niet eens gezien, maar

Op een dag werd het kind wakker

Zijn gezicht gewassen Sprak uit het niets

Geweigerde hulp klopte op de deur

Het notitieboekje opgehaald

De rugzak gepakt

Liep de trap op

Wat ik zag, geloofde niemand

Iedereen bang