Mediodía - Adicta

Aún me falta escribir lo mejor

Aún no tengo mi taza de té

Unas veces me vuelvo impaciente

Golpeo la pared

No me digas que no voy que soy lento

¿A quién le toca empezar a quemarse?

¿Por qué el miedo a quedar encallado

Es más que el de nadar (sin saber)?

En lo que va del mediodía hasta la noche

Mi corazón vive cien años siendo pobre

No deduzcas mal

No está en mí pedir piedad

Contaré el final

Voy por ti y nunca estás

Ik moet nog het beste schrijven

Ik heb mijn kopje thee nog niet

Soms word ik ongeduldig

Ik raakte de muur

Zeg me niet dat ik niet ga dat ik langzaam ben

Wiens beurt is het om te beginnen met branden?

Waarom de angst om gestrand te zijn

Is het meer dan zwemmen (zonder het te weten)?

Tot 's middags tot 's avonds

Mijn hart leeft honderd jaar in armoede

niet verkeerd afleiden

Het zit niet in mij om genade te vragen

Ik zal het einde vertellen

Ik ga voor jou en jij nooit