Lo Eterno - Adicta

Me deslizaba

En contra del viento

En mi testamento

Centro San Martín

Una falta que no comprendí

Acurrucada

Mientras me contaba

Lo eterno dejaba

En La Boca y en mí

Una calle en la que me perdí

Murmullo de los burbujeantes

En sus consonantes

La voz de cristal

Hipnosis que me alcanzará

Peatonales, estrellas de mar

Yuxtaponía

Mis manos a ella

Sutil envoltorio

A recuerdos de ti

Algodones azules tejí

Me alimentaba

Onírico aroma

Poética prosa para frenesí

La fragancia en la que me perdí

Espejos de los espumantes

Jardines de infantes

Abismos reptil

Sola para obnubilar

Con tus alas turquesa volar

Del centro tan equidistantes

Sus tercios ojales

Botones tendrán

Un pétalo me prestará

Terciopelo para acariciar

Ik was aan het glijden

tegen de wind in

in mijn testament

San Martin centrum

Een fout die ik niet begreep

Opgekruld

terwijl hij het me vertelde

het eeuwige links

In La Boca en in mij

Een straat waar ik verdwaalde

Gefluister van de Bubblers

in hun medeklinkers

de kristallen stem

Hypnose die mij zal bereiken

Voetgangers, zeesterren

nevenschikking

mijn handen naar haar

Subtiele verpakking

naar herinneringen aan jou

Ik heb blauwe katoen gebreid

voedde mij

dromerig aroma

poëtisch proza ​​voor waanzin

De geur waar ik in verdwaalde

mousserende wijn spiegels

Kleuterscholen

reptielen afgronden

alleen om te bewolken

Vlieg met je turquoise vleugels

Vanuit het centrum dus op gelijke afstand

zijn derde knoopsgaten

knoppen zullen hebben

Een bloemblaadje zal me lenen

fluweel om te strelen