Подвал -

Кто-то живет в подвале, кто-то у себя в одеяле,

Кто-то живет на крыше, кто-то- чуть выше.

Кто-то похож на часы, кого-то на час не стало.

Кто-то дошел до конца, чтобы начать все сначала.

Кто-то уходит в лето, кто-то наряжает елку.

Кто-то вводит в вены газеты, кого-то не собрать по осколкам.

Смываю грязь потоком лунных вод,

Зарыв поглубже беды да веселье.

Суббота, ночь- я должен умереть,

Чтобы воскреснуть утром в воскресенье.

Похорони игрушки под подушкой,

Играю я теперь с самим собой.

Смеясь, стремглав срываюсь с места,

Когда вокруг твердят: «На этом месте стой».

Стук сердца в дверь- дай боже, не проспать

И коль гулять, то без конца гулять…

А смерть- что смерть?

Она ведь только баба- когда придет,

Попробуй утащить ее к себе в кровать.

Iemand woont in de kelder, iemand woont in een deken,

Iemand woont op het dak, iemand woont iets hoger.

Iemand ziet eruit als een klok, iemand is een uur weg.

Iemand heeft het einde bereikt om helemaal opnieuw te beginnen.

Iemand vertrekt naar de zomer, iemand versiert de kerstboom.

Iemand spuit kranten in de aderen, iemand kan niet in stukjes worden verzameld.

Ik spoel het vuil weg met een stroom van maanwater,

Graaf dieper dan problemen en plezier.

Zaterdagavond - ik moet dood

Op zondagmorgen opstaan.

Begraaf je speelgoed onder je kussen

Ik speel nu met mezelf.

Lachend haast ik me halsoverkop,

Als ze in de buurt zeggen: "Stop op deze plek."

Het kloppen van het hart op de deur - God verhoede, verslap je niet

En als je loopt, loop dan eindeloos...

En dood, wat is dood?

Ze is maar een vrouw - als ze komt,

Probeer haar naar je bed te slepen.