Хрустальный Мир -

В неведомый странный мир как-то раз занесли меня ноги.

Я вышел с утра в гастроном за вином и, наверное, сбился с дороги.

Там вместро травы шерсть, там с неба растут деревья,

И с этих деревьев падают вниз вместо листвы перья.

Воздух — густой кисель, там в ручьях вместо вод ртуть,

Но я, несмотря на все эти ньюансы, решил продолжать свой путь.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Оm!

На дороге я встретил их, как мне показалось, незлых,

Голос их был подобен шёпоту волн, так же мил и пленительно тих:

«Иди-ка да ты туда, принеси-ка нам то, что там,

Потому что-то, что там, очень необходимо нам».

Но я туда не дошёл, потому что по дороге

На меня напали другие, злые, и отобрали ноги.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Om!

До сих пор я лежу без ног на дороге в неведомом мире.

Изо рта вместо слов вылетает стекло, в вязком воздухе делая дыры.

Надо мной проходят года, о моё спотыкаясь тело,

Я года протыкаю осколками слов, но им до меня нет дела.

Им до сроку нужно успеть вечность построить собой,

А я продолжаю от нечего делать рвать воздух густой.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Om!

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном вечности первый том.

Осколки стеклянных слов, прорывая границы миров,

Пишут буквами звёздами в небе ночном: Om mani padme hum!

Om!

Mijn voeten droegen me ooit in een onbekende vreemde wereld.

Ik ging 's ochtends naar de deli voor wijn en was waarschijnlijk de weg kwijt.

Daar groeien in plaats van gras, wol, bomen uit de lucht,

En van deze bomen vallen veren in plaats van bladeren.

De lucht is dikke gelei, er is kwik in de stromen in plaats van water,

Maar ondanks al deze nuances besloot ik mijn weg te vervolgen.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Om!

Op de weg ontmoette ik ze, zoals het mij leek, niet slecht,

Hun stem was als het gefluister van de golven, net zo zoet en boeiend stil:

“Ga daarheen, breng ons wat er is,

Want iets dat er is, is voor ons heel noodzakelijk.”

Maar ik kwam er niet, want onderweg

Ik werd aangevallen door anderen, kwaadaardig, en nam mijn benen weg.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Om!

Tot nu toe lig ik zonder benen op de weg in een onbekende wereld.

In plaats van woorden vliegt glas uit de mond en maakt gaten in de stroperige lucht.

Jaren gaan over mij heen, over mijn struikelend lichaam,

Ik doorprik de jaren met fragmenten van woorden, maar ze geven niet om mij.

Ze moeten voor de deadline zelf de eeuwigheid opbouwen,

En ik blijf de dikke lucht uit het niets scheuren.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Om!

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel van de eeuwigheid, het eerste deel.

Fragmenten van glazen woorden, die de grenzen van de werelden doorbreken,

Ze schrijven brieven met sterren aan de nachtelijke hemel: Om mani padme hum!

Om!