Sailing On - Adam Jacobs

When I was 4 or 5 or 6

The sea rocked me to sleep.

And simple dreams would float to me

Like bubbles from the deep.

And sleep was like some opium

I smoked on foreign shores.

And dolphins saw me safely on

as my heartstrings pulled the oars.

And the ship was my bed,

and the waves were my pillow,

and the dark sky breathed,

and the sheets used to billow.

And I’d go sailing on,

Sailing on,

I’d go sailing on my dreams!

Seagulls ricoched against

the diamond-hard blue sea.

Mermaids sang and flying fish

would dance on air for me.

I made it home by sunrise,

as daylight filled the air.

My face was wet with brine and foam

and sand spilled from my hair.

And the ship is my bed,

and the waves are my pillow,

and the dark sky breathes,

and the sheets, they all billow.

And I go sailing on,

Sailing on,

I go sailing on my dreams!

The north wind took me to

God knows where!

Oceans uncharted, drunk with salt air!

Every now and then,

I feel the need to take to sea,

To give myself to whining winds

and just go sailing free,

I only need to lay me down,

breathe so mild and then,

The ocean’s rhythm sweeps me up,

and I’m a child again.

And the ship is my bed,

and the waves are my pillow,

and the dark sky breathes,

and the sheets they all billow.

And I go sailing on,

Sailing on,

I go sailing on my dreams!

Sailing on,

Sailing on,

I go sailing on my dreams!

Toen ik 4 of 5 of 6 was

De zee wiegde me in slaap.

En eenvoudige dromen kwamen naar me toe

Als bellen uit de diepte.

En slapen was als opium

Ik rookte op buitenlandse kusten.

En dolfijnen zagen me veilig verder

terwijl mijn hart aan de riemen trok.

En het schip was mijn bed,

en de golven waren mijn kussen,

en de donkere lucht ademde,

en de lakens golfden vroeger.

En ik zou verder zeilen,

verder varen,

Ik zou gaan zeilen op mijn dromen!

Meeuwen ketsten tegen

de diamantharde blauwe zee.

Zeemeerminnen zongen en vliegende vissen

zou voor mij in de ether dansen.

Ik kwam thuis bij zonsopgang,

terwijl daglicht de lucht vulde.

Mijn gezicht was nat van pekel en schuim

en er stroomde zand uit mijn haar.

En het schip is mijn bed,

en de golven zijn mijn kussen,

en de donkere lucht ademt,

en de lakens, ze golven allemaal.

En ik zeil verder,

verder varen,

Ik ga zeilen op mijn dromen!

De noordenwind bracht me naar

God weet waar!

Onbekende oceanen, dronken van zilte lucht!

Zo nu en dan,

Ik voel de behoefte om de zee op te gaan,

Om mezelf over te geven aan gierende winden

en ga gewoon vrijuit zeilen,

Ik hoef me alleen maar neer te leggen,

adem zo zacht en dan,

Het ritme van de oceaan sleurt me mee,

en ik ben weer een kind.

En het schip is mijn bed,

en de golven zijn mijn kussen,

en de donkere lucht ademt,

en de lakens golven allemaal.

En ik zeil verder,

verder varen,

Ik ga zeilen op mijn dromen!

verder varen,

verder varen,

Ik ga zeilen op mijn dromen!