The Darkitecht - Adagio

Standing at the edge of life, questioning the moon,

Riding some black unicorns, shadows will come soon

What will be my face tomorrow,

Will I crawl on sand?

Is there any known feeling, on this mourning land?

Cold winds whipping my back,

Throrns handcuffs sharpening my wrists,

My dreams are fading away

Winters light is failing away,

I am the star charmer, the spell keeper,

Bound to me, all the chains to reverie

Open, the main door if you find the key,

But remember, your memories belongs to history

Progenies of night and moonlight,

Dancing towards me A dark black and hazy waltz,

With a frightening melody,

The road is long and sad,

I’m alone out in the cold,

Thought I was going mad,

Maybe I’m simply getting old

Cold winds whipping my back,

Throrns handcuffs sharpening my wrists,

My dreams are fading away

Winters light is failing away,

I am the star charmer, the spell keeper,

Bound to me, all the chains to reverie

Open, the main door if you find the key,

But remember, your memories belongs to history

Staand aan de rand van het leven, vragend naar de maan,

Als je op zwarte eenhoorns rijdt, komen er snel schaduwen

Wat zal mijn gezicht morgen zijn,

Zal ik op zand kruipen?

Is er enig gevoel bekend in dit rouwland?

Koude winden die mijn rug zwiepen,

Throrns handboeien scherpen mijn polsen,

Mijn dromen vervagen

Winters licht valt weg,

Ik ben de sterrencharmeur, de spreukbewaarder,

Gebonden aan mij, alle kettingen om te mijmeren

Open, de hoofddeur als je de sleutel vindt,

Maar onthoud: je herinneringen horen bij de geschiedenis

Nakomelingen van nacht en maanlicht,

Dansend naar mij Een donkerzwarte en wazige wals,

Met een angstaanjagende melodie,

De weg is lang en verdrietig,

Ik ben alleen in de kou,

Ik dacht dat ik gek werd,

Misschien word ik gewoon oud

Koude winden die mijn rug zwiepen,

Throrns handboeien scherpen mijn polsen,

Mijn dromen vervagen

Winters licht valt weg,

Ik ben de sterrencharmeur, de spreukbewaarder,

Gebonden aan mij, alle kettingen om te mijmeren

Open, de hoofddeur als je de sleutel vindt,

Maar onthoud: je herinneringen horen bij de geschiedenis