Second Sight - Adagio

I foresee ages of chaos

But my ordeal has yet just started

For these ominous signs

Are bound to plague me

Haunt for centuries to come

My healing incantations

Are destined for failure

My unremitting warnings and threats

Will go unheeded, such is my curse

Why should it be incumbent upon me

To redeem their faults?

You, The one who spurns the past

Are now, But worthy to be last

Thy choices are errors;

I shall thus abandon thou

To thy gloomy fate

I can see the future

In the light of the past

I cannot stop this ineluctable doom

From raining over the world

Alas, this obnoxious portend

Will turn out to be abiding truth

From time immemorial

Man has taken refuge in oblivion

They’ve exchanged there future

For the present enjoyment

Nothing will change, History has set

Her implacable march into motion

There will be no escape

You, The one who spurns the past

Are now, But worthy to be last

Thy choices are errors;

I shall thus abandon thou

To thy gloomy fate

Ik voorzie eeuwenlange chaos

Maar mijn beproeving is nog maar net begonnen

Voor deze onheilspellende tekens

Zullen me zeker pesten

Spook nog eeuwenlang

Mijn genezende bezweringen

Zijn voorbestemd om te mislukken

Mijn niet-aflatende waarschuwingen en bedreigingen

Zal genegeerd worden, dat is mijn vloek

Waarom zou het mijn taak zijn?

Om hun fouten te herstellen?

Jij, degene die het verleden afwijst

Zijn nu, maar waardig om de laatste te zijn

Uw keuzes zijn fouten;

Ik zal u dus verlaten

Naar uw sombere lot

Ik kan de toekomst zien

In het licht van het verleden

Ik kan deze onvermijdelijke ondergang niet stoppen

Van regen over de hele wereld

Helaas, dit onaangename voorteken

Zal de blijvende waarheid blijken te zijn

Sinds onheuglijke tijden

De mens heeft zijn toevlucht gezocht in de vergetelheid

Ze hebben hun toekomst uitgewisseld

Voor het huidige plezier

Er zal niets veranderen, de geschiedenis heeft gezet

Haar onverbiddelijke mars in beweging

Er is geen ontsnapping mogelijk

Jij, degene die het verleden afwijst

Zijn nu, maar waardig om de laatste te zijn

Uw keuzes zijn fouten;

Ik zal u dus verlaten

Naar uw sombere lot