Your Eulogy -

Homie do you remember back in the day?

Raising hell like we did on dirt and highway?

Lets go back further may I retort?

We made the back woods our private resort

Hoes didn’t matter, and the bud got cashed

Rolling in that van we got hella smashed

Lessons got learned and the money got spent

Never really cared where the hoes went

Moto cross and fast cars, buck pitching at titty bars

When you shot open that Iron door mine

So the posse could chill in there all summer time

Staying up all night over a mono shock

Shouting at them hootchies down the block

Always living life on the razors edge

No matter who pulled us from the ledge

Watching over the valley rolling a spliff

Shooting them golf balls of that cliff

I got to see you alive and free

Riding by me doing a wheely

Hauling as pitching lugs, listening to bone thugs

I never could see you to owe me

You are never forgotten when Aq’s your homie

No I’ll never forget those words you said

You best never forget the lives we led

How could you go out like that?

How could you end it all with a gat?

How could you go out like that?

How could you end it all with a gat?

How could you go out like that?

How could you end it all with a?

No I’ll never forget those words you said

You best never forget the lives we led

Never thought you would die caught up in the scam

Chasing the cheese you get chased by the ham

All your homies told you to never look back

Crazy ass bitch acts like shes on crack

Souls lost to you, but not lost to your homie

Think that I can’t?

bitch you don’t know me

I guess it’s true, there is nothing left to do

Don’t worry homie you know ill walk it through

The past don’t last so you leave it behind

You can pause, you can play but never rewind

It was guilt that led you to deaths door

Now forgiveness pulls your soul up off of the floor

Now a riffs torn open and the world has changed

My true homies are few and the plots rearranged

Got one foot in the here after, and the other it the game

And a ghostly dead posse that’s calling my name

You should have rolled out, just like you rolled in

Like you already won, everything there was to win

No I’ll never forget those words you said

You best never forget the lives we led

Homie, herinner je je vroeger nog?

De hel verhogen zoals we deden op onverharde wegen en op de snelweg?

Laten we verder teruggaan, mag ik antwoorden?

We hebben van het achterste bos ons privéresort gemaakt

Hoes deed er niet toe, en de wiet werd geïnd

Toen we dat busje binnenreden, werden we verpletterd

Er zijn lessen geleerd en het geld is uitgegeven

Het kon me nooit echt schelen waar de schoffels gingen

Motocross en snelle auto's, buck pitching bij titty bars

Toen je die ijzeren deur van mij openschoot

Dus de posse zou daar de hele zomer kunnen chillen

De hele nacht wakker blijven vanwege een monoshock

Schreeuwen tegen die hootchies verderop in de straat

Altijd leven op het scherp van de snede

Het maakt niet uit wie ons van de richel heeft getrokken

Waakzaam over de vallei terwijl je een joint rolt

Die golfballen van die klif afschieten

Ik moet je levend en vrij zien

Langs mij rijdend terwijl ik een wheely doe

Sjouwen als pitching lugs, luisterend naar bone thugs

Ik zou nooit kunnen zien dat je me iets schuldig bent

Je wordt nooit vergeten als Aq je homie is

Nee, ik zal die woorden die je zei nooit vergeten

Je kunt maar beter nooit de levens vergeten die we hebben geleid

Hoe kon je zo uitgaan?

Hoe kon je het allemaal beëindigen met een gat?

Hoe kon je zo uitgaan?

Hoe kon je het allemaal beëindigen met een gat?

Hoe kon je zo uitgaan?

Hoe kon je het allemaal beëindigen met een?

Nee, ik zal die woorden die je zei nooit vergeten

Je kunt maar beter nooit de levens vergeten die we hebben geleid

Nooit gedacht dat je zou sterven in de zwendel

Als je de kaas achtervolgt, word je achtervolgd door de ham

Al je homies zeiden dat je nooit achterom moest kijken

Crazy ass bitch doet alsof ze crack gebruikt

Zielen verloren voor jou, maar niet verloren voor je homie

Denk je dat ik dat niet kan?

teef je kent me niet

Ik denk dat het waar is, er is niets meer te doen

Maak je geen zorgen, homie, je weet dat ik het slecht doorloop

Het verleden duurt niet lang, dus laat je het achter

Je kunt pauzeren, je kunt spelen, maar nooit terugspoelen

Het was schuldgevoel dat je naar de doodsdeur leidde

Nu trekt vergeving je ziel van de vloer

Nu zijn er riffs opengescheurd en de wereld is veranderd

Mijn echte homies zijn er maar weinig en de percelen zijn herschikt

Ik heb een voet in het hiernamaals en de andere in het spel

En een spookachtige dode troep die mijn naam roept

Je had eruit moeten rollen, net zoals je erin rolde

Alsof je al hebt gewonnen, alles wat er te winnen was

Nee, ik zal die woorden die je zei nooit vergeten

Je kunt maar beter nooit de levens vergeten die we hebben geleid