Latidos - Acido

Y constantemente le pido a mi corazón que por favor no pare

Aunque cada golpe de cada latido siento que me arde

El camino entre mi cabeza y él se extravió en la vía

El problema, vida mía, es que tú habitas en los dos todavía

Ya no sé si pensar en ti;

aunque es «ni pensarte» te siento aquí

En todo mi cuerpo, dentro de mi… extrañándote a morir

Pero ¿qué hacer cuando el corazón?

Es más terco que la mente

Y cuando el pasado se hace presente es tan insistente

Ese tiempo sé que no va a volver

Debo de aprender a no enloquecer_

No aferrar mi mente tanto al ayer ¡basta!

Esos recuerdos me van a demoler

Y dime dónde estás y qué piensas

Dime esta mañana con quién despiertas

Yo camino por esta calle desierta con el corazón hecho mierda

Pensando en lo que pudo ser si no hubiera sido todo lo que fue

Extrañando incluso lo malo… Yo quisiera salvarlo, pero no sé

Neta no sé, mi reina, no sé si esto incluso valga la pena

Quizás nunca escuches esta canción y yo perdiéndome en este reloj de arena

Que nunca para y que no da vuelta, un viaje de ida en esta carretera

¿Por qué no vuelves, mi nena, y me salvas la vida ya de una vez?

Sálvame con un beso

Que con eso me bastará

Juro que mi alma descansará, contigo hasta la eternidad

No soporto un día más: ¡regresa ya!

En ik vraag constant mijn hart om alsjeblieft niet te stoppen

Hoewel elke slag van elke hartslag voelt alsof ik in brand sta

Het pad tussen mijn hoofd en hij verdwaalde op de baan

Het probleem, mijn liefste, is dat je nog steeds in beide leeft

ik weet niet meer of ik aan je moet denken;

Hoewel het "niet eens denken" is, voel ik je hier

Over mijn hele lichaam, in mij... Ik mis je dood

Maar wat te doen als het hart?

Het is koppiger dan de geest

En wanneer het verleden heden wordt, is het zo hardnekkig

Ik weet dat de tijd niet terugkomt

Ik moet leren om niet gek te worden_

Niet meer zo aan gisteren denken, genoeg!

Die herinneringen gaan me slopen

En vertel me waar je bent en wat je denkt

vertel me vanmorgen met wie je wakker wordt

Ik loop door deze verlaten straat met een gebroken hart

Denken aan wat had kunnen zijn als het niet was wat het was

Ik mis zelfs de slechte... Ik zou hem graag willen redden, maar ik weet het niet

Ik weet het niet, mijn koningin, ik weet niet of dit het zelfs waard is

Je zult dit nummer misschien nooit horen en mij verdwalen in deze zandloper

Dat houdt nooit op en dat keert nooit, een enkele reis op deze weg

Waarom kom je niet terug, mijn baby, en red je mijn leven voor eens en voor altijd?

red me met een kus

Dat daarmee zal genoeg zijn voor mij

Ik zweer dat mijn ziel tot in de eeuwigheid bij jou zal rusten

Ik kan geen dag meer uitstaan: kom nu terug!