Waste - Abramelin

Trying to breathe, gasping for air

Each breath shot, with needles of pain

The darkness is creeping, your vision is blurring

Jaws of death clamping tight on your life

Withering flesh, leathery and slack

Disgusting grey folds, that cling to your back

Liver spots forming, blistering and black

Scab-riddled lips, bleeding and cracked

Premature aging, gnarling your form

Twisting, distorting, ravaged by decay

Sunken eyes stare in horrific disbelief at the vile twisted face in the mirror

Weakness spreads with incredible pace

Bowels given way, your trousers disgraced

Arthritic fingers used as the brush

Painting the walls with your brown fetid mush

Memories fading as your mind starts to fail

Heartbeat slows to an aching throb

Vision now gone, limbs are all numb

Blood-laced mucus coughed up in globs

Lost and deranged, mind crawling with fear

As panic sets in, an unacceptable fate

Scream if you can, it may be your last

As time passes by at an abnormal rate

Proberen te ademen, happend naar lucht

Elke ademstoot, met pijnnaalden

De duisternis kruipt, je zicht vervaagt

Doodskaken die je leven stevig vastklemmen

Verwelkend vlees, leerachtig en slap

Walgelijke grijze plooien, die aan je rug kleven

Vorming van levervlekken, blaarvorming en zwart

Met korstjes doorzeefde lippen, bloedend en gebarsten

Voortijdige veroudering, knoestig je vorm

Draaien, vervormen, geteisterd door verval

Verzonken ogen staren in afschuwelijk ongeloof naar het verachtelijke verwrongen gezicht in de spiegel

Zwakte verspreidt zich met een ongelooflijk tempo

Darmen wijken, je broek is in ongenade gevallen

Artritis vingers gebruikt als de borstel

De muren schilderen met je bruine stinkende brij

Herinneringen vervagen als je geest begint te falen

Hartslag vertraagt ​​tot een pijnlijke klop

Het zicht is nu weg, ledematen zijn allemaal gevoelloos

Bloed-geregen slijm opgehoest in globs

Verloren en gestoord, geest kruipend van angst

Als er paniek ontstaat, volgt een onaanvaardbaar lot

Schreeuw als je kunt, het kan je laatste zijn

Naarmate de tijd verstrijkt in een abnormaal tempo