Stargazer - Abramelin

Darkened necropolis, midnight sharp,

nobody else will see.

A six foot dig, open the casket, there she

waits for me.

Her lifeless body, cracks and splinters,

as I start to raise her.

In eagerness I carry on,

In lust for my Stargazer.

Deterioration, rotting flesh,

violation of a fossilised wench.

A degrading thought to seduce a corpse,

dry reaching from a horrid stench.

Parting the thighs, a sickening crack,

festering hole open wide.

Enter my partner, close my eyes,

so cold and dry when inside.

Ignore the sounds that fill my head, the

crunching of flesh as I thrust.

Sweat profuses my body bare,

driven by bizarre lusts

Run my tongue across her mouth,

formaldehyde I taste

Dislodge my member from her hole

and head below the waist.

As I feast between her thighs, her throat

emits a deafening cry

A filthy claw grabs my head’s back,

and rams it up her rotting crack.

Verduisterde necropolis, stipt om middernacht,

niemand anders zal het zien.

Een zes voet graven, open de kist, daar is ze...

wacht op mij.

Haar levenloze lichaam, scheuren en splinters,

terwijl ik haar begin op te voeden.

In gretigheid ga ik door,

In lust voor mijn Stargazer.

Verslechtering, rottend vlees,

overtreding van een versteende deerne.

Een vernederende gedachte om een ​​lijk te verleiden,

droog reikend van een afschuwelijke stank.

Het scheiden van de dijen, een misselijkmakende spleet,

etterend gat wijd open.

Voer mijn partner in, sluit mijn ogen,

zo koud en droog als je binnen bent.

Negeer de geluiden die mijn hoofd vullen, de

knarsen van vlees terwijl ik duw.

Zweet vloeit over mijn lichaam,

gedreven door bizarre lusten

Ga met mijn tong over haar mond,

formaldehyde Ik proef

Mijn lid uit haar hol halen

en hoofd onder de taille.

Terwijl ik feest tussen haar dijen, haar keel

laat een oorverdovende kreet horen

Een vuile klauw grijpt mijn hoofd naar achteren,

en ramt het in haar rottende spleet.