Visceral Despondency - Aborted

This visceral despondency

A grand depression, our demise

Corruption of the beholders mind

We were born to die alone, in despondency

Towards the end, towards the uncertain

The endless void

Prelude to all your suffering

Unprepared for trauma

The silence is deafening

Bleeding through your pores

Uncompassionate, distraught

Selfish and oblivous

Apathy aching like an open sore

Fornever mourn

Towards the end, towards the uncertain

the endless void

Of egoism we’re the great defender

Our inner struggle irrelevant

The selfishness is deafening

Bleeding til it rots

For we are all callous, the walking dead

Living life in the backseat

Full of bitterness, the living dead

I dig deep to fall again

Grabbed by the throat, upon life choke

Drawn in to misery, born for despondency

Trapped in your head, the heavens bled

As you slither through the hairline cracks

Sanity lies beyond humanity’s grasp

Prelude to all your suffering

Unprepared for trauma

The silence is deafening

Bleeding through all your pores

Through heavy torment

Throughout a life of misery

Our thoughts drive us insane

A final nail…

Deze viscerale moedeloosheid

Een grote depressie, onze ondergang

Corruptie van de geest van de toeschouwer

We zijn geboren om alleen te sterven, in moedeloosheid

Naar het einde toe, naar het onzekere

De eindeloze leegte

Opmaat naar al je lijden

Niet voorbereid op trauma

De stilte is oorverdovend

Bloeden door je poriën

Meedogenloos, radeloos

Egoïstisch en vergeetachtig

Apathie doet pijn als een open wond

Voor altijd rouwen

Naar het einde toe, naar het onzekere

de eindeloze leegte

Van egoïsme zijn wij de grote verdediger

Onze innerlijke strijd niet relevant

Het egoïsme is oorverdovend

Bloeden tot het rot

Want we zijn allemaal ongevoelig, de wandelende doden

Leven op de achterbank

Vol van bitterheid, de levende doden

Ik graaf diep om weer te vallen

Bij de keel gegrepen, bij levensverstikking

In de ellende getrokken, geboren uit moedeloosheid

Gevangen in je hoofd, bloedde de hemel

Terwijl je door de haarscheurtjes glijdt

Gezond verstand ligt buiten het bereik van de mensheid

Opmaat naar al je lijden

Niet voorbereid op trauma

De stilte is oorverdovend

Bloedend door al je poriën

Door zware kwelling

Gedurende een leven van ellende

Onze gedachten maken ons gek

Een laatste nagel…