The Clockyard - Abney Park

There was a young boy in a clock yard

Building himself from the pieces he found

Screwing on what’s been left on the ground

Hoping to finish enough one day to leave

The years flew by and some gears fell off

Fears and rust and tears he doffed

And bravely searched, while parts he scoffed, but soon he found--

There was a young man in a clock yard

Building himself from the pieces he found

Screwing on what’s been left on the ground

Hoping to finish enough one day to leave

The years flew by and some gears fell off

Fears and rust and tears he doffed

And bravely searched, while parts he scoffed, but soon he found--

There was a grown man in a clock yard

Building himself from the pieces he found

Screwing on what’s been left on the ground

Hoping to finish enough one day to lead

He thought to himself, «If I wait too long

To find the pieces I need, then my chance might be gone

What I need might be outside the gate

But I will never know, if I continue to wait.»

And then he had a dream:

An old man cried in a clock yard

Giving up on the scrap that he found on the ground

«I can’t build myself from this scrap all around!»

The man woke up and said, «I must leave

I must leave

I must leave

I must leave.»

Er was een jonge jongen in een klokkenhof

Zichzelf bouwend van de stukken die hij vond

Schroeven op wat er op de grond is achtergelaten

In de hoop op een dag genoeg te hebben om te vertrekken

De jaren vlogen voorbij en sommige versnellingen vielen uit

Angsten en roest en tranen doofde hij weg

En moedig zocht hij, terwijl hij delen spotte, maar al snel vond hij...

Er was een jonge man in een klokkenhof

Zichzelf bouwend van de stukken die hij vond

Schroeven op wat er op de grond is achtergelaten

In de hoop op een dag genoeg te hebben om te vertrekken

De jaren vlogen voorbij en sommige versnellingen vielen uit

Angsten en roest en tranen doofde hij weg

En moedig zocht hij, terwijl hij delen spotte, maar al snel vond hij...

Er was een volwassen man in een klokkenhof

Zichzelf bouwend van de stukken die hij vond

Schroeven op wat er op de grond is achtergelaten

In de hoop op een dag genoeg te eindigen om te leiden

Hij dacht bij zichzelf: "Als ik te lang wacht"

Om de stukken te vinden die ik nodig heb, is mijn kans misschien weg

Wat ik nodig heb, kan buiten de poort zijn

Maar ik zal het nooit weten als ik blijf wachten.»

En toen had hij een droom:

Een oude man huilde in een klokkenhof

Het schroot opgeven dat hij op de grond vond

«Ik kan mezelf niet bouwen van dit schroot rondom!»

De man werd wakker en zei: "Ik moet weg"

Ik moet gaan

Ik moet gaan

Ik moet gaan."