Neither One Lets Go - Abney Park

A tiny boy holds his father’s hand,

Walking down the beach.

The waves crash, and the torches lit.

It’s hard for him to reach.

But neither wants to be alone.

Family falls, just like tears,

Breaking doors, over the years

But neither one lets go.

A grown man holds his father’s hand.

His father’s on a bed.

Nurses come, and the doctors too.

It’s hard for him to reach.

But neither wants to be alone.

Family falls, just like tears,

Breaking doors, over the years

But neither one lets go.

A tiny boy holds his father’s hand,

Walking down the beach.

The waves crash, and the torches lit.

It’s hard for him to reach.

But neither wants to be alone.

Family falls, just like tears,

Breaking doors, over the years

But neither one lets go.

Een kleine jongen houdt de hand van zijn vader vast,

Lopend langs het strand.

De golven beuken en de fakkels branden.

Het is moeilijk voor hem om te bereiken.

Maar geen van beiden wil alleen zijn.

Familie valt, net als tranen,

Door de jaren heen deuren breken

Maar geen van beiden laat los.

Een volwassen man houdt de hand van zijn vader vast.

Zijn vader ligt op een bed.

Verpleegkundigen komen, en de dokters ook.

Het is moeilijk voor hem om te bereiken.

Maar geen van beiden wil alleen zijn.

Familie valt, net als tranen,

Door de jaren heen deuren breken

Maar geen van beiden laat los.

Een kleine jongen houdt de hand van zijn vader vast,

Lopend langs het strand.

De golven beuken en de fakkels branden.

Het is moeilijk voor hem om te bereiken.

Maar geen van beiden wil alleen zijn.

Familie valt, net als tranen,

Door de jaren heen deuren breken

Maar geen van beiden laat los.