Love - Abney Park

Gentle?

I think that you’re mistaken.

Delicate?

I went through that phase,

Tender?

Want me to say I love you?

Love?

I’ve heard it’s all the rage.

Verse 1

I run my tongue down white marbled flesh,

In my hand leather, of harness on breast.

Reaching around, I claw at your cheeks,

I’ve bitten at this chest for weeks and weeks and for weeks and for weeks,

Verse 2

I scratch my fingernails under your mane,

Endlessly mingleling the tingling with pain.

I scramble for traction;

I’m grabbing your back.

Is it love that were making, or some sick attack?

Your skin is all glistening, from head to your toes,

Our legs are all shaky, and my growling grows.

My vision is dimming, I’m gasping for air,

Your biting the pillow, your biting your hair,

Teder?

Ik denk dat je je vergist.

Delicaat?

Ik ging door die fase,

Teder?

Wil je dat ik zeg dat ik van je hou?

Dol zijn op?

Ik heb gehoord dat het een rage is.

Vers 1

Ik laat mijn tong over wit gemarmerd vlees lopen,

In mijn hand leer, van harnas op borst.

Reikend om me heen, klauw ik naar je wangen,

Ik heb weken en weken op deze borst gebeten en weken en weken,

Vers 2

Ik krab mijn nagels onder je manen,

Eindeloos het tintelen met pijn vermengen.

Ik klauter naar tractie;

Ik pak je rug vast.

Is het liefde die aan het maken was, of een ziekelijke aanval?

Je huid glinstert, van top tot teen,

Onze benen wankelen en mijn grommen groeit.

Mijn zicht vervaagt, ik hap naar lucht,

Je bijt op het kussen, je bijt in je haar,