His Imaginary World - Abney Park

A young boy playing all alone

In an imaginary world in his father’s home

He escaped from family, hid from terrifying life

His imaginary world sheltered him from his strife

Then he grew, was forced out all alone

But he never forgot his imaginary home

And while all around him was pain and stress

His imaginary world seemed by far the best

So he closed his eyes, sang in a voice so clear

That his imaginary world began to appear

He sang so clear this world alive

And the boy stepped in where he finally could survive

And they made him a king, put a crown on his head

«You sang us this world, that we love!»

they all said

«I don’t wanna be king, just to sing and create!»

«Long live the king, well isn’t he great?»

And as years flew by, he was loved on his throne

Though to tell you the truth, he longed to be alone

«As long as you sit in the throne, you can stay.»

So the terrified boy was forced to obey

So he closed his eyes, sang in a voice so clear

That his imaginary world began to appear

He sang so clear this world alive

And the boy stepped in where he finally could survive

«But I’m tired, and lonely, and so very afraid.»

And the kingdom seems angry, yet he still feared to trade

He had a fair queen, loyal, pure, and true

«Perhaps we should leave, where you go, I’ll go too.»

«But you never have seen the horrors of my land,»

«All the people are slaves and they live lives so bland.»

So they dreamed of escape, but there was no place to go

And they shivered, and cowered, and prepared for his next show

So he closed his eyes, sang in a voice so clear

That his imaginary world began to appear

He sang so clear this world alive

And the boy stepped in where he finally could survive

So he closed his eyes, sang in a voice so clear

That his imaginary world began to appear

He sang so clear this world alive

And the boy stepped in where he finally could survive

Where he finally could survive

Een jonge jongen die helemaal alleen speelt

In een denkbeeldige wereld in het huis van zijn vader

Hij ontsnapte uit familie, verstopte zich voor het angstaanjagende leven

Zijn denkbeeldige wereld beschutte hem tegen zijn strijd

Toen groeide hij op, werd hij er helemaal alleen uit gedwongen

Maar hij is zijn denkbeeldige huis nooit vergeten

En terwijl overal om hem heen pijn en stress was

Zijn denkbeeldige wereld leek veruit de beste

Dus hij sloot zijn ogen, zong met een stem zo duidelijk

Dat zijn denkbeeldige wereld begon te verschijnen

Hij zong zo duidelijk dat deze wereld leeft

En de jongen stapte in waar hij eindelijk kon overleven

En ze maakten hem koning, zetten een kroon op zijn hoofd

«Je zong voor ons deze wereld, waar we van houden!»

ze zeiden allemaal

«Ik wil geen koning zijn, alleen maar om te zingen en te creëren!»

"Lang leve de koning, is hij niet geweldig?"

En terwijl de jaren voorbij vlogen, werd hij geliefd op zijn troon

Maar om je de waarheid te zeggen, verlangde hij ernaar om alleen te zijn

"Zolang je op de troon zit, kun je blijven."

Dus de doodsbange jongen werd gedwongen te gehoorzamen

Dus hij sloot zijn ogen, zong met een stem zo duidelijk

Dat zijn denkbeeldige wereld begon te verschijnen

Hij zong zo duidelijk dat deze wereld leeft

En de jongen stapte in waar hij eindelijk kon overleven

"Maar ik ben moe, en eenzaam, en zo erg bang."

En het koninkrijk lijkt boos, maar hij was nog steeds bang om te handelen

Hij had een eerlijke koningin, loyaal, puur en waar

"Misschien moeten we weggaan, waar jij gaat, ga ik ook."

«Maar je hebt nog nooit de verschrikkingen van mijn land gezien»

"Alle mensen zijn slaven en ze leven zo saai."

Dus ze droomden van ontsnappen, maar er was geen plek om heen te gaan

En ze huiverden en huiverden, en bereidden zich voor op zijn volgende show

Dus hij sloot zijn ogen, zong met een stem zo duidelijk

Dat zijn denkbeeldige wereld begon te verschijnen

Hij zong zo duidelijk dat deze wereld leeft

En de jongen stapte in waar hij eindelijk kon overleven

Dus hij sloot zijn ogen, zong met een stem zo duidelijk

Dat zijn denkbeeldige wereld begon te verschijnen

Hij zong zo duidelijk dat deze wereld leeft

En de jongen stapte in waar hij eindelijk kon overleven

Waar hij eindelijk kon overleven