Ripped in Fucking Half - Aberrant Construct

Fighting off insanity

I’m barely holding on at this point

Feeling that it’s time to give it up

Slowly went crazy

Eyesight went hazy

Screams in my head get louder by the second

Agonal thinking takes hold when I’m dreaming and stutters my breathing

This madness I’m thinking is keeping me awake

I would rather be ripped in fucking half than live another day in this fucking

mental prison

What the fuck is going on inside my motherfucking cerebellum

My limbs are not controllable

I don’t know what to do with myself

I feel a rage within my bones

I can’t control my urge to kill again

Time has bred a dark mentality I can’t control anymore

Kill

Feeling your flesh rip to the bone

I smile, from ear to fucking ear

I’ve lost all control

The rage has consumed my intentions

Gouging out your eyes with my thumbs cutting out your fucking tongue and

laughing all the while

Grab your hair and slice your fragile neck, feeling you bleed out into death

Your life ends so suddenly and brutally

Your life but a flash within your mind

You never take another breath, you never see another friend, or make amends

It’s over

I now have what I need

The feeling of my sanity is back in me

Krankzinnigheid bestrijden

Ik houd het op dit moment amper vol

Het gevoel hebben dat het tijd is om het op te geven

werd langzaam gek

Het gezichtsvermogen werd wazig

Geschreeuw in mijn hoofd wordt met de seconde luider

Agonaal denken krijgt grip als ik droom en stottert mijn ademhaling

Deze waanzin waar ik aan denk, houdt me wakker

Ik word liever in de verdomde helft geript dan nog een dag in deze verdomde te leven

mentale gevangenis

Wat is er in godsnaam aan de hand in mijn motherfucking cerebellum?

Mijn ledematen zijn niet controleerbaar

Ik weet niet wat ik met mezelf moet doen

Ik voel een woede in mijn botten

Ik kan mijn drang om opnieuw te doden niet bedwingen

De tijd heeft een duistere mentaliteit voortgebracht die ik niet meer onder controle heb

Doden

Je vlees voelen scheuren tot op het bot

Ik glimlach, van oor tot oor,

Ik ben alle controle kwijt

De woede heeft mijn intenties verteerd

Je ogen uitsteken met mijn duimen die je verdomde tong uitsnijden en

de hele tijd lachen

Pak je haar en snijd je fragiele nek, voel je doodbloeden

Je leven eindigt zo plotseling en brutaal

Je leven, maar een flits in je geest

Je haalt nooit meer adem, je ziet nooit een andere vriend of maakt het goed

Het is voorbij

Ik heb nu wat ik nodig heb

Het gevoel van mijn gezond verstand is terug in mij