Será Doce Morrer - A.X.L.

Será doce morrer?

Será?

mas enquanto eu não me for

Sei que o amanhã será o que eu pensar

Sei que não há mais tempo pra ter prazos pra mudar

Vim me desculpar por todas as chances que eu deixei passar

Como se algo não existisse entre nós

Tô indo atrás de desfazer os nós

Arrumar minha vida que parece mais bagunçada

Conforme tento ajeitar

Um coração pra confortar

Padrão pra confrontar

Só quero parar de pensar

Te dizer em um olhar como era no começo

Antes da gente se afastar

Tanto tempo que eu não te vejo

E eu nem me lembro do porque, parece que não te conheço

Quero saber sua cor favorita

Misturar na minha tinta enquanto o tempo brinca de passar

Eu arrumei um jeito de crescer sem você

Mas tá difícil de aguentar, eu precisava dizer

Ser honesto comigo, já que só me tenho nesse abrigo

Castigo é guardar e criar mágua

Eu quero transparente, água

Um sentimento cristalino

E se você tiver ouvindo

Para o mundo, vem dar um abraço no seu filho

Lá no fundo, não sei como as coisas ficaram assim

Já não cabe em mim e por mim

Sempre esteve, tudo resolvido

É que as vezes nada tem sentido

E simplesmente vai indo

E a gente vai levando, da vida apanhando

Levantando mais um dia, se enganando

Se auto-sabotando

E num piscar, pode tudo mudar

Então vou cumprir o meu papel

Já que aqui foi eu que escolhi estar

Do seu lado, nascer

Pra juntos renascer

Tudo que eu vim a ser, é um pedaço de você

Pesado tem sido, mãe, divide comigo?

Ainda é cedo, ainda é tempo

A nossa história nesse livro escrever

Indeciso, não da pra ser

Corrosivo é manter, esperar algo acontecer

Porque a vida passa e isso vai passar também

Eu só não posso por falta de coragem perder o trem

Zal het zoet zijn om te sterven?

Zal zijn?

maar zolang ik niet weg ben

Ik weet dat morgen zal zijn wat ik denk

Ik weet dat er geen tijd meer is om deadlines te wijzigen

Ik kwam mijn excuses aanbieden voor alle gemiste kansen

Alsof er niets tussen ons bestond

Ik ga achter de knopen aan

Herstel mijn leven dat rommeliger lijkt

Terwijl ik probeer te repareren

Een hart om te troosten

patroon te confronteren

Ik wil gewoon stoppen met denken

Vertel je in één oogopslag hoe het in het begin was

Voordat we weggaan

Ik heb je al zo lang niet meer gezien

En ik weet niet eens meer waarom, het lijkt alsof ik je niet ken

Ik wil je favoriete kleur weten

Meng het in mijn verf terwijl de tijd voorbij speelt

Ik heb een manier gevonden om op te groeien zonder jou

Maar het is moeilijk te verdragen, moest ik zeggen

Wees eerlijk tegen me, aangezien ik alleen mezelf in deze opvang heb

Straf is om water te houden en te creëren

Ik wil transparant, water

Een kristalhelder gevoel

En als je hebt geluisterd

Aan de wereld, kom en geef je zoon een knuffel

Diep vanbinnen weet ik niet hoe het zo heeft kunnen komen

Het past niet meer bij en voor mij

Altijd geweest, alles opgelost

Het is alleen dat soms niets logisch is

En het gaat maar door

En we nemen het, het leven klopt

Weer een dag opstaan, fouten maken

zelfsabotage

En in een oogwenk kan alles veranderen

Dus ik ga mijn rol vervullen

Omdat ik degene was die ervoor koos om hier te zijn

Aan jouw zijde, geboren

Samen herboren worden

Alles wat ik ben geworden is een deel van jou

Zwaar is het geweest, mam, deel het met mij?

Het is nog vroeg, het is nog tijd

Ons verhaal in dit boek schrijven

Onbeslist, dat kan niet

Bijtend is vasthouden, wachten tot er iets gebeurt

Want het leven gaat voorbij en dit gaat ook voorbij

Ik kan de trein gewoon niet missen door gebrek aan moed