The Call - A Rainmaker

The Call

I’ve been waiting for you down the road But only few memories came

It’s hard to choose a way in that confusion Cause all directions look the same

There’re so many hard days I went through So many nights I did not rest

But now I feel only a breeze can sweep me And I could say I tried my best

Don’t be sorry

Run and shout, lady

Last night you were kind of phony

Stay you way

Take it easy

Rise and shine, lady

Watch it move all around a new ground that Set you free

Couldn’t drag on the edge of the hill Dark and suffocating air

Touching all the silver lined horizon But I met vanity fair

There’s always a fire inside me Consuming the reason that i lost Come back home

on stretched road Fly away as a ghost

Oh my

Can’t you see this world is insane?

It’s up to me

There’s no one else I can blame

De oproep

Ik heb onderweg op je gewacht, maar er kwamen maar weinig herinneringen

Het is moeilijk om een ​​weg te kiezen in die verwarring, want alle richtingen zien er hetzelfde uit

Er zijn zoveel moeilijke dagen die ik heb doorgemaakt, zoveel nachten dat ik niet rustte

Maar nu heb ik het gevoel dat alleen een briesje me kan vegen en ik zou kunnen zeggen dat ik mijn best heb gedaan

Geen spijt hebben

Ren en schreeuw, dame

Gisteravond was je een beetje nep

Blijf op je hoede

Doe het rustig aan

Sta op en schitter, dame

Zie het overal bewegen op een nieuw terrein dat je bevrijdt

Kon niet over de rand van de heuvel slepen Donkere en verstikkende lucht

Ik raakte de met zilver omzoomde horizon aan Maar ik ontmoette ijdelheid eerlijk

Er is altijd een vuur in mij dat de reden verteert dat ik verloor Kom terug naar huis

op uitgerekte weg Vlieg weg als een geest

Oh mijn

Zie je niet dat deze wereld krankzinnig is?

Het is aan mij

Er is niemand anders die ik de schuld kan geven