Ray Road -

Upon a throne of doubt I sat

Contemplating where my life was at

And in that certain way, fate smiled

Fate smiled on me

They say such foolish dreams could never manifest into reality

They’ll wish we never made a sound

WE ARE A LACK OF SILENCE

Our shadows seen on the horizon

A cloud of smoke is billowing

Why do we carry these torches around?

In hopes to burn everything to the ground

As though it never happened we’ll carry on

Climbing towards the final destination

Our final resting place

Every breath that we now take

Every moment that we’re awake

We can’t forget we could be alone in this world

Strive for this as though it’s your magnum opus

They’ll wish we never made a sound

Op een troon van twijfel zat ik

Nadenken over waar mijn leven was

En op die manier glimlachte het lot

Het lot lachte me toe

Ze zeggen dat zulke dwaze dromen nooit werkelijkheid kunnen worden

Ze zullen wensen dat we nooit een geluid hebben gemaakt

WIJ ZIJN EEN GEBREK AAN STILTE

Onze schaduwen aan de horizon

Er komt een rookwolk omhoog

Waarom dragen we deze fakkels bij ons?

In de hoop alles tot op de grond af te branden

Alsof het nooit is gebeurd, gaan we door

Klimmen naar de eindbestemming

Onze laatste rustplaats

Elke ademhaling die we nu nemen

Elk moment dat we wakker zijn

We kunnen niet vergeten dat we alleen kunnen zijn in deze wereld

Streef ernaar alsof het je magnum opus is

Ze zullen wensen dat we nooit een geluid hebben gemaakt