Injection -

Do you spend your days counting the hours you’re awake?

And when night covers the sky you find yourself doing the same

It’s a burden you’ve been bearing in spite of all your prayers

As a light turns off inside your heart

Can you remember what it’s like to care?

Knees are weak, hands are shaking, I can’t breathe

So give me the drug, keep me alive

Give me what’s left of my life

But let me go, whooaa

Pull this plug, let me breathe

On my own, I’m finally free

And let me go, whooaa

The trail of crumbs you left somehow got lost along the way

If you never meant to leave then you only had to stay

But the memories that haunt us are cherished just the same

As the words that bring us closer to the sky

No matter how I pray that I fall through these clouds

Leaves me screaming…

Give me the drug, keep me alive

Give me what’s left of my life

But let me go, whooaa

Pull this plug, let me breathe

On my own, I’m finally free

And let me go, whooaa

This grip loosens but it never breaks

(NEVER BREAKS!)

We carry nothing but a name you will forsake

Your words are always there to break my fall

(BREAK MY FALL!)

And I might find the comfort to see through it all

Guide me through unchartered waters

Before we lose our way again

Will you be my compass until forever?

Until forever ends?!

Knees are weak, hands are shaking, I can’t breathe

So give me the drug, keep me alive

Give me what’s left of my life

To let me go, whooaa

Pull this plug, let me breathe

On my own, I’m finally free

To let me go, whooaa

So let me go, whooaa

So let me go, whooaa

Breng je je dagen door met het tellen van de uren dat je wakker bent?

En als de nacht de lucht bedekt, merk je dat je hetzelfde doet

Het is een last die je hebt gedragen ondanks al je gebeden

Als een lampje in je hart uitgaat

Weet je nog hoe het is om te zorgen?

Knieën zijn zwak, handen trillen, ik kan niet ademen

Dus geef me het medicijn, houd me in leven

Geef me wat er over is van mijn leven

Maar laat me gaan, whooaa

Trek aan deze stekker, laat me ademen

In mijn eentje ben ik eindelijk vrij

En laat me gaan, whooa

Het spoor van kruimels dat je achterliet, is onderweg op de een of andere manier verloren gegaan

Als je nooit van plan was te vertrekken, dan hoefde je alleen maar te blijven

Maar de herinneringen die ons achtervolgen, worden evengoed gekoesterd

Als de woorden die ons dichter bij de hemel brengen

Het maakt niet uit hoe ik bid dat ik door deze wolken val

Laat me schreeuwen...

Geef me het medicijn, houd me in leven

Geef me wat er over is van mijn leven

Maar laat me gaan, whooaa

Trek aan deze stekker, laat me ademen

In mijn eentje ben ik eindelijk vrij

En laat me gaan, whooa

Deze greep wordt losser, maar breekt nooit

(BREEK NOOIT!)

We hebben niets anders dan een naam die je zult verlaten

Je woorden zijn er altijd om mijn val te breken

(BREEK MIJN VAL!)

En misschien vind ik de troost om er doorheen te kijken

Leid me door onbekende wateren

Voordat we weer de weg kwijtraken

Zul je voor altijd mijn kompas zijn?

Tot voor altijd eindigt?!

Knieën zijn zwak, handen trillen, ik kan niet ademen

Dus geef me het medicijn, houd me in leven

Geef me wat er over is van mijn leven

Om me te laten gaan, whooaa

Trek aan deze stekker, laat me ademen

In mijn eentje ben ik eindelijk vrij

Om me te laten gaan, whooaa

Dus laat me gaan, whooaa

Dus laat me gaan, whooaa