96 -

A lírica já fez de mim canal pra transmitir paixões

Compensando alguns tropeços com mais mil novas canções

E nem que tome mil invernos ou verões

Derrapes na curva, o inferno astral, a contra-mão e as frustrações

Eu não sei se a gente paga aqui pelos pecados e vícios

Mas prematuras partidas foram o meu cálvario, suplício

E eu busco na frugalidade desfrutar das minhas virtudes

E com o passar do tempo, repensando atitudes

Solidão virou solitude

Pois bom coração traz boa recompensa

WWG, planando leve na altitude

Boa oração, fé na tua crença

(Pra você ver, fé!)

Cegueiras na minha consciência não incomodam mais

Desde que passei a olhar pro novo e não causas banais

Não tenho medo de alcançar os nossos ideais

Que a vida ta sempre me lembrando como é fugaz

Geração 90/2000

Da sarjeta, no meio-fio, correndo sem arrepio

Mundão segue girando a mil

E saudade é coisa nossa mesmo

Que aquela época não volta mais, viu?!

Geração 90/2000

Da sarjeta, no meio-fio

Correndo a mil enquanto o mundo gira a mil, Tiozão!

E e tou calcado no flow, malvado

Enjoado, mas sem recato

Treinado e trampando pra tocar no seu Walkman

Aos finados meus regardos

Inimigos, atrasados

E com os aliados tamos chegando além

E há quem diga que nois não se sustenta

Mas não se atenta

Que até na pele é gravado Ciano, Amarelo e Magenta

Então foda-se se você lembra ou não do penta

O fardo é foda e só filho de forte aguenta

Se então pós-mundo, a minha estirpe se reinventa

Geração 90/2000

Da sarjeta, no meio-fio, correndo sem arrepio

Mundão segue girando a mil e saudade é coisa nossa mesmo

Que aquela época não volta mais, viu?!

Geração 90/2000

Sangue ora quente, ora frio

One, Nine, Nine, Six

That’s a kill!

(END SCRATCHES) Geração 90/2000

De tekst heeft me al tot een kanaal gemaakt om passies over te brengen

Een paar struikelblokken goedmaken met meer dan duizend nieuwe nummers

En al duurt het duizend winters of zomers

Slippen op de bocht, de astrale hel, de tegen-de-weg en de frustraties

Ik weet niet of we hier betalen voor zonden en ondeugden

Maar voortijdig vertrek was mijn lijdensweg, beproeving

En ik zoek in soberheid om van mijn deugden te genieten

En na verloop van tijd, het heroverwegen van attitudes

Eenzaamheid veranderde in eenzaamheid

Want een goed hart brengt een goede beloning

WWG, licht glijdend op hoogte

Goed gebed, geloof in uw geloof

(Voor u om te zien, geloof!)

Blindheid in mijn geweten deert me niet meer

Sinds ik ben gaan kijken naar de nieuwe en niet banale oorzaken

Ik ben niet bang om onze idealen te verwezenlijken

Dat leven herinnert me er altijd aan hoe vluchtig het is

Generatie 90/2000

Van de goot naar de stoeprand, rennend zonder rillingen

Mundão blijft draaien op duizend

En nostalgie is ons ding

Die tijd komt niet meer terug, snap je?!

Generatie 90/2000

Uit de goot, op de stoep

Duizend rennen terwijl de wereld duizend draait, Tiozão!

En ik ben gemodelleerd naar de stroom, het kwaad

Verveeld, maar zonder bescheidenheid

Getraind en bezig om op je Walkman te spelen

Aan de overledene mijn groeten

vijanden, laat

En met de bondgenoten gaan we verder

En er zijn er die zeggen dat we niet duurzaam zijn

Maar let niet op

Dat zelfs op de huid Cyaan, Geel en Magenta is gegraveerd

Dus fuck of je je penta nog herinnert

De last is zwaar en alleen een sterk kind kan het aan

Als, na de wereld, mijn afstamming zichzelf opnieuw uitvindt

Generatie 90/2000

Van de goot naar de stoeprand, rennend zonder rillingen

Mundão blijft duizend keer draaien en verlangen is echt ons ding

Die tijd komt niet meer terug, snap je?!

Generatie 90/2000

Bloed soms heet, soms koud

Een, negen, negen, zes

Dat is een moord!

(EINDKRASJES) Generatie 90/2000