I Dread the Time When Your Mouth Begins to Call Me Hunter - Fairweather

I must confess that nothings changed for now

While knives that line sweet conversations still find a way

Into our beds while we sleep

Can’t you see that there’s an ocean that drawn a line

Between our bodies and our minds, we look for ghost

And that’s what we find

Will we bury who we loved or is the ground

To cold to break?

Well we slept our way through knowing what to do

Ik moet bekennen dat er voorlopig niets is veranderd

Terwijl messen die zoete gesprekken voeren nog steeds een manier vinden

In ons bed terwijl we slapen

Zie je niet dat er een oceaan is die een lijn heeft getrokken?

Tussen ons lichaam en onze geest zoeken we naar geesten

En dat is wat we vinden

Zullen we begraven wie we liefhadden of is de grond

Te koud om te breken?

Nou, we sliepen ons een weg door te weten wat we moesten doen