נושמת בלעדייך - Hagar Yefet

אני נושמת בלעדיך

כבר לא הולכת אחריך

אני מצאתי לי מקום לנשום

ואתה לא יודע שאצלי הכל בסדר

כבר סידרתי את החדר

כמה כיף פתאום לבד לחלום

אתה רק שומע איך אני מסתדרת

בעיר עמוסה לא עוצרת

אפילו לדקה אפילו לדקה...

רק חיכיתי שירד עלינו גשם

וישטוף את כל מה שהיה בנינו

מה שווה האהבה שלך בעצם

אם זה כל מה שהשארת אחרינו

לא בוחרת במילים שאז אמרת

לא יוצאת למקומות בהם בילינו

וגם כל ההודעות שלי שלחת

נמחקו כאילו אף פעם לא היינו

אני נופלת על המים כבר לא נפגעת פעמיים

מחייכת לי מיום ליום וכלום לא נוגע

התמכרתי אל השקט לעבודה ולמרפסת

אני ידעתי בסוף נפול, אתה משתגע

איך אני מסתדרת בעיר עמוסה לא עוצרת

אפילו לדקה, אפילו לדקה...

רק חיכיתי שירד עלינו גשם

וישטוף את כל מה שהיה בנינו

מה שווה האהבה שלך בעצם

אם זה כל מה שהשארת אחרינו

לא בוחרת במילים שאז אמרת

לא יוצאת למקומות בהם בילינו

וגם כל ההודעות שלי שלחת

נמחקו כאילו אף פעם לא היינו

Ik adem zonder jou

Ik volg je niet meer

Ik vond een plek om te ademen

En je weet niet dat alles goed met me is

Ik heb de kamer al geregeld

Hoe leuk is het ineens om alleen te dromen

Je hoort alleen hoe het met me gaat

In een drukke stad sta je niet stil

Zelfs voor een minuut, zelfs voor een minuut...

Ik wachtte gewoon tot het op ons zou regenen

En was alles weg wat in ons was

Wat is jouw liefde eigenlijk waard?

Als dat alles is wat je hebt achtergelaten

De woorden die je toen zei niet kiezen

Niet uitgaan naar de plaatsen waar we tijd doorbrachten

En je stuurde ook al mijn berichten

Gewist alsof we nooit hebben bestaan

Ik val op het water, ik word geen twee keer meer geraakt

Je lacht elke dag naar me en niets raakt me

Ik raakte verslaafd aan de rust van het werk en het balkon

Ik wist dat we uiteindelijk zouden vallen, je wordt gek

Hoe red ik me in een non-stop drukke stad?

Zelfs voor een minuut, zelfs voor een minuut...

Ik wachtte gewoon tot het op ons zou regenen

En was alles weg wat in ons was

Wat is jouw liefde eigenlijk waard?

Als dat alles is wat je hebt achtergelaten

De woorden die je toen zei niet kiezen

Niet uitgaan naar de plaatsen waar we tijd doorbrachten

En je stuurde ook al mijn berichten

Gewist alsof we nooit hebben bestaan