Ruedo, Rodaré (Gira Geometría del Rayo Concierto Oviedo) - Manolo Garcia

Ruedo, si rodé, rodaré

Ruedo, si rodé, rodaré

Te amé y fuiste amada con denuedo

Tal fue mi empeño que me quedé en los huesos

Y un corolario de espinas, tus pestañas

Fueron mi puerto

De agua dulce marinero

Por mi impericia caí yerto

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Ruedo, si rodé, rodaré

Ruedo, si rodé, rodaré

Caigo, si caí ya no caeré

Te amé cuando los hombre ya pacen

En esa hora tan incierta

Cuando afloran las verdades

Y tus mohines y mis delirios

Del agua hicieron olas de fuego

Yo, que me creía salvo

En ensenadas de posidonia y arenas finas

Lejos de todo anhelo

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Y te olvidaste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de soñar con tu vuelta

Desde mi río ya sereno

Y te olvidaste de mí

Ya el juguete no era nuevo

No hay huracán de rencor

Ni más catervas de truenos

Giro, giraré

Giro, giraré

Ruedo, si rodé

Ruedo, rodaré

Ik rol, ja ik rol, ik zal rollen

Ik rol, ja ik rol, ik zal rollen

Ik hield van je en er werd zielsveel van je gehouden

Zo was mijn vastberadenheid dat ik in de botten bleef

En een uitvloeisel van doornen, je wimpers

Ze waren mijn poort

zoet zeewater

Door mijn onervarenheid viel ik stijf

en je lachte me uit

Maar vandaag wil ik je niet slecht

Ik zal niet blaffen naar de maan

Van mijn bed van ijs

en je lachte me uit

Maar vandaag wil ik je niet slecht

Ik zal niet blaffen naar de maan

Van mijn bed van ijs

Ik rol, ja ik rol, ik zal rollen

Ik rol, ja ik rol, ik zal rollen

Ik val, als ik val zal ik niet meer vallen

Ik hield van je toen mannen al grazen

In dat uur zo onzeker

Wanneer de waarheden naar buiten komen

En je pruillip en mijn waanideeën

Van het water maakten ze golven van vuur

Ik, die dacht dat ik gered was

In baaien van posidonia en fijn zand

Weg van alle verlangens

en je lachte me uit

Maar vandaag wil ik je niet slecht

Ik zal niet blaffen naar de maan

Van mijn bed van ijs

en je bent mij vergeten

Maar vandaag wil ik je niet slecht

Ik zal niet dromen van je terugkeer

Van mijn toch al serene rivier

en je bent mij vergeten

Het speelgoed was niet meer nieuw

Er is geen orkaan van rancune

Geen onweer meer

Ik zal draaien, ik zal draaien

Ik zal draaien, ik zal draaien

Ik rol, ja ik rolde

Ik rol, ik zal rollen