Deine Welt - Irrlicht

Vom Lichte trunken, versunken, in tiefster Nacht, scheint dieses Bild

von Sinnen wild;

hat Herzenskraft, in meinem Traum, nur Glut entfacht.

Künstler, du bist ein Priester.

Trage mich in deine Welt.

O’trage mich in deine Welt.

Und Sternenflut im Himmelsgrund, ein Wolkenbruch im tiefen Rund,

Gezeitenspiel, Verschleierung, gesegnet sei die Dämmerung.

Künstler, du bist ein Priester.

Trage mich in deine Welt.

Und Sternenflut, ein Himmelsschrei, o’göttlich'Licht, lass’trunken sein,

den Schattenquell, den Blütenhain, im flammend’Raum, im Purpurwein.

Künstler, du bist ein Priester.

Trage mich in deine Welt.

Im Morgenrot, die Trunkenheit, herniederzieht, und Schatten flieht,

am Leib gebebt, hast nie gelebt, im Düsterschweif der Endlichkeit.

Künstler, du bist ein Priester.

Trage mich in deine Welt.

Dronken van het licht, verzonken, in de diepste nacht, schijnt deze foto

wild van zintuigen;

heeft hartkracht, in mijn droom, alleen ontstoken sintels.

Kunstenaar, je bent een priester.

Draag mij in jouw wereld.

O'draag me in jouw wereld.

En een vloed van sterren aan de onderkant van de hemel, een wolkbreuk in de diepe ronde,

Getijdenspel, verhulling, gezegend zij de schemering.

Kunstenaar, je bent een priester.

Draag mij in jouw wereld.

En vloed van sterren, een kreet uit de hemel, o' goddelijk licht, laten we dronken zijn,

de schaduwbron, het bloesembos, in de vlammende ruimte, in de paarse wijn.

Kunstenaar, je bent een priester.

Draag mij in jouw wereld.

Bij het ochtendgloren trekt de dronkenschap naar beneden en vlucht de schaduw,

je lichaam trilde, je hebt nooit geleefd, in de duisternis van de eindigheid.

Kunstenaar, je bent een priester.

Draag mij in jouw wereld.