Arsonist Blues - Patrick Joseph

Lonely Little Queen

Let me tell you that it’s all just a dream

All that blood on your hand won’t come off like you planned

You’re losing your grip on your royal command

Up in your castle made of sand

Your head is pounding like a military band

Are you sure that the banging, the pounding, the panging isn’t just another

scam?

Aren’t you tired

Of always looking over your shoulder?

Aren’t you tired, of stomping around on your battle ground

Burning down your bridges

Or burning down your house

There’s no one to hurt you, no one to desert you

But you go on anyhow

Burning down your bridges

Or burning down your house

You’re killing yourself more than the law allows

I’ve been trying to get to you

For thirty lifetimes in a day

But it’s hard when your bones weigh you down like stones

And your conscience is made of clay

And I know that it’s hard living in a world where you can’t discern your

friends from foes

But I suppose that you chose out this life like a rose

Like you were picking out your clothes

And aren’t you weary love, changing your face like a display case

And ain’t it dreary, love, marching home to the metronome

Burning down your bridges

Or burning down your house

Oh there’s no one to hurt you, no one to desert you

But you go on anyhow

Burning down your bridges

Or burning down your house

You’re killing yourself more than the law allows

Aren’t you weary love

Dragging your feet down your empty street

And ain’t it dreary love

Closing your door like it was before

Burning down your bridges

Or burning down your house

There’s no one to hurt you, no one to desert you

But you go on anyhow

Burning down your bridges

Or burning down your house

You’re killing yourself more than the law allows

Allows allows

Oh your killing yourself more than the law allows

Eenzame kleine koningin

Laat me je vertellen dat het allemaal maar een droom is

Al dat bloed aan je hand komt er niet af zoals je had gepland

Je verliest je grip op je koninklijke bevel

In je kasteel gemaakt van zand

Je hoofd bonkt als een militaire band

Weet je zeker dat het bonzen, het bonzen, het bonzen niet zomaar een ander is?

oplichterij?

Ben je niet moe?

Of altijd over je schouder meekijken?

Ben je het niet zat om rond te stampen op je slagveld?

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Er is niemand die je pijn doet, niemand die je in de steek laat

Maar je gaat toch door

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Je doodt jezelf meer dan de wet toestaat

Ik heb geprobeerd u te bereiken

Voor dertig levens op een dag

Maar het is moeilijk als je botten je zwaar wegen als stenen

En je geweten is gemaakt van klei

En ik weet dat het moeilijk is om in een wereld te leven waar je je niet kunt onderscheiden

vrienden van vijanden

Maar ik neem aan dat je dit leven als een roos hebt gekozen

Alsof je je kleren aan het uitzoeken was

En ben je de liefde niet moe, je gezicht veranderend als een vitrine?

En is het niet somber, liefje, naar huis marcherend naar de metronoom?

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Oh er is niemand om je pijn te doen, niemand om je in de steek te laten

Maar je gaat toch door

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Je doodt jezelf meer dan de wet toestaat

Ben je geen vermoeide liefde?

Met je voeten door je lege straat slepen

En is het geen sombere liefde?

Je deur sluiten zoals het voorheen was

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Er is niemand die je pijn doet, niemand die je in de steek laat

Maar je gaat toch door

Je bruggen afbranden

Of je huis afbranden

Je doodt jezelf meer dan de wet toestaat

Toestaan ​​staat toe

Oh je doodt jezelf meer dan de wet toestaat