V Rujnovej Samote Pocichu Dumá Lovecký Zámek Zvlčilého Grófa -

V závetrí sosnových hájov spočíva lovecký zámek

Hmly jesene obkružujú jeho vikiere a veže

V osamení salónku mlčanlivo sedzí gróf

Emblém zavrhnutého rodu na gobelíne

Žltkasté svetlo svíček odhaluje steny s parožím, kým rujen roztahuje stríberný

závoj rána ponad šípkové kere a vresoviská

S jutreným krákaním vracá sa z lovu surovec-nestvora

Zvlčilá podoba opadá s mesácem

Po nekeré noci zasýci ho dzivá zver

Neradno však chodzit v blízkost panstva prostému sedlákovi, či ružolícej panne,

čo pred svitaním chce zelín natrhat

V takých drápy obludy chlpatej sa zatnú a ku sosnovej klenbe vznese sa škrekot,

pretínajúc včasnú písen tetrova

In de luwte van de dennenbossen ligt een jachthuis

De herfstmist omringt zijn predikanten en torens

De graaf zit stil in de eenzaamheid van de lounge

Embleem van de afgewezen familie op het wandtapijt

Het gelige licht van de kaarsen onthult de muren met geweien, terwijl de rush het zilver uitrekt

sluier blazen over rozenbottels en heide

Hij keert terug van de jacht met het rauwe monster met een brullende havik

De golvende vorm valt eraf met de maan

Na een nacht sist een wild beest hem

Het is echter moeilijk om in de buurt van het landhuis naar een eenvoudige boer of een roze maagd te lopen,

wat hij wil om de groenten voor zonsopgang te scheuren

In zulke klauwen zal een harig monster worden gebald en een geknetter zal opstijgen naar het dennengewelf,

het vroege lied van het korhoen kruisen