El Frío de la Noche (Gira Geometría del Rayo Concierto Oviedo) - Manolo Garcia

Vierte noche y ráfagas de cierzo

Vierte hambre negra de cuchillo

En mi ardiente sangre

En mi pena grande

Vierte azogue y plomo en mis heridas

Tú, en la noche cierta que me aloca

Como un lobo-hombre

Que es de celuloide

¿Qué puedo hacer, a dónde ir?

Si entre la gente ya no me reconoces

¿Cómo subir descalzo a la montaña santa?

¿Qué puedo hacer, a dónde ir?

Salgamos al frío de la noche

Salgamos al frío de la noche

Tu mano helada me devolverá la vida

El contacto de tu piel

La vida intacta

Y ahora sigue robándome el calor

Como aquel amanecer de grises garzas

Salgamos al frío de la noche

Salgamos al frío de la noche

Vierte cera, clava espuela y rasga el alba

Tiende capas luengas a mi paso

Que cubran los errores y los juramentos

Calla, que son brillo tus palabras

Calla, de moneda falsa

¿Qué puedo hacer, a dónde ir?

Camino solo y la fuerza ya no me alcanza

Hoy ya sé que lo aposté todo a una partida vana

¿Qué puedo hacer, a dónde ir?

Salgamos al frío de la noche

Salgamos al frío de la noche

Salgamos al frío de la noche

Salgamos al frío de la noche

Junto al río, hogueras

Ebrias sombras danzantes y oxidadas

Escapo aullando al paso siseante de los retrovisores

Het giet nacht en windstoten van noordenwind

Giet zwarte messenhonger

in mijn brandend bloed

in mijn grote verdriet

Giet kwikzilver en lood in mijn wonden

Jij, op de bepaalde nacht die me gek maakt

Als een wolf-man

wat is celluloid?

Wat kan ik doen, waar moet ik heen?

Als je onder de mensen me niet meer herkent

Hoe beklim je de heilige berg op blote voeten?

Wat kan ik doen, waar moet ik heen?

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Je ijzige hand zal me weer tot leven brengen

De aanraking van je huid

leven intact

En nu blijft het mijn warmte stelen

Zoals die dageraad van grijze reigers

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Giet was, rijd het spoor en scheur de dageraad

Legt lange lagen op mijn pad

Dat dekt de fouten en de eden

Hou je mond, je woorden zijn helder

Zwijg, valse valuta

Wat kan ik doen, waar moet ik heen?

Ik loop alleen en de kracht bereikt me niet meer

Vandaag weet ik dat ik alles inzet op een ijdel spel

Wat kan ik doen, waar moet ik heen?

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Laten we naar buiten gaan in de kou van de nacht

Bij de rivier, vreugdevuren

Dronken roestige dansende schaduwen

Ik ontsnap aan het huilen bij de sissende passage van de spiegels