Quiero Esa Pasión (Gira Geometría del Rayo Concierto Oviedo) - Manolo Garcia

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Que ya no tengo desde que no oigo tu voz

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Ese milagro por el que tanto he llorado

Y aún espero las palabras de tu libro de romanzas

Para continuar queriendo

Y aún lo espero, el milagro aún lo espero

Y que se abran océanos bajo mi cielo de nadie

Desatada la galerna, de azufre tinté mi sangre

Ya no espero más, no te espero más

Que hoy me levanté con el pie cambiado

Ya no espero más, no te espero más

Que hoy me levanté nuevo y desairado

Que el tiempo, al avanzar

Va dejando atrás rumbos extraviados

No te espero más, ya no espero más

Ya es muy tarde

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Que ya no tengo desde que no oigo tu voz

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Quiero esa pasión, quiero esa ilusión

Ese delirio por el que tanto he penado

Y aún me quema el sentimiento

Aún se enciende luminaria de barcazas

Sobre un canal de rojas ascuas

Y aún lo espero, el milagro aún lo espero

Si tu tormenta me arrasa, torrentera que me trague

Espero lenguas de fuego que de este trance me saquen

Ya no espero más, no te espero más

Que hoy me levanté con el pie cambiado

Ya no espero más, no te espero más

Que hoy me levanté nuevo y desairado

Que el tiempo, al avanzar

Va dejando atrás rumbos extraviados

No te espero más, ya no espero más

Ya es muy tarde

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Dat heb ik niet meer sinds ik je stem niet hoor

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Dat wonder waar ik zo om heb gehuild

En ik wacht nog steeds op de woorden van je romantische boek

blijven willen

En ik wacht er nog steeds op, ik wacht nog steeds op het wonder

En laat oceanen opengaan onder mijn niemandshemel

De storm losgelaten, ik verfde mijn bloed met zwavel

Ik wacht niet meer, ik wacht niet meer op jou

Dat ik vandaag wakker werd met een veranderde voet

Ik wacht niet meer, ik wacht niet meer op jou

Dat ik vandaag nieuw en afgesnauwd wakker werd

Die tijd, toen we verder gingen

Het laat verloren aanwijzingen achter

Ik wacht niet meer op jou, ik wacht niet meer op jou

Het is te laat

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Dat heb ik niet meer sinds ik je stem niet hoor

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Ik wil die passie, ik wil die illusie

Dat delirium waarvoor ik zoveel heb geleden

En het gevoel brandt me nog steeds

Binnenvaartarmatuur brandt nog

Op een kanaal van rode sintels

En ik wacht er nog steeds op, ik wacht nog steeds op het wonder

Als jouw storm me vernietigt, een stortvloed die me opslokt

Ik wacht op tongen van vuur die me uit deze trance zullen halen

Ik wacht niet meer, ik wacht niet meer op jou

Dat ik vandaag wakker werd met een veranderde voet

Ik wacht niet meer, ik wacht niet meer op jou

Dat ik vandaag nieuw en afgesnauwd wakker werd

Die tijd, toen we verder gingen

Het laat verloren aanwijzingen achter

Ik wacht niet meer op jou, ik wacht niet meer op jou

Het is te laat