Los Cítricos Amantes (Gira Geometría del Rayo Concierto Oviedo) - Manolo Garcia

Tuve un amor, ya tendré otros

Pero hoy el manjar cubre mis horas

Que no es propio de varón el llanto roto

Tan grande es el mundo con sus cuatro puntas

Tan lleno de posibles y de retos

Tan lleno de rincones que husmear

Y con tantas mujeres lindas

Tan llenas de rincones y secretos

Tuve un amor, o eso creía

Camino sólo desde que clarea el día

Llevaste a las cuevas, se abrirán esta lenta carreta

Armada de remiendos y de restos

De nómada mi vida ha de ser una lenta carreta

Derribar … nuestro logro

Me consto un esfuerzo y tiempo

Y toda la tonteria que fui capaz

De reunir que no fue poca

Mi cielo creía que naranja enamorada

Es media esfera de otra esfera a medias

Y aunque tal vez descubrí que el arte existe

Y que consiste en que los cítricos

Amantes se desplacen más o menos a un tiempo

Pues sé que los binomios son cambiantes

Unidades dos complejas y mutantes

Y el mundo aunque no me ames no para

De ofrecerse tan lleno de sorpresas

Tan lleno de posibles y de retos

Tan lleno de rincones que husmear

Y con tantas mujeres lindas

Tan llenas de rincones y secretos

Tuve un amor, o eso creía

Yo camino sólo desde que clarea el día

Lleváste (¿Ondeaste?)a las cuevas

Que se abren a ésta lenta carreta

Armada de remiendos y de restos

Tentada de caminos carreteros…

Ik had een liefde, ik zal anderen hebben

Maar vandaag bedekt de delicatesse mijn uren

Dat gebroken huilen is niet kenmerkend voor een man

Zo groot is de wereld met zijn vier punten

Zo vol mogelijkheden en uitdagingen

Zo vol hoekjes om rond te snuffelen

En met zoveel mooie vrouwen

Zo vol hoekjes en geheimen

Ik had een liefde, althans dat dacht ik

Ik loop alleen sinds het ochtendgloren

Je ging naar de grotten, ze zullen deze langzame wagen openen

Leger van patches en overblijfselen

Als een nomade moet mijn leven een langzame kar zijn

Afbreken... onze prestatie

Ik heb een inspanning en tijd geregistreerd

En alle onzin die ik kon

Om te verzamelen dat was niet weinig

Mijn hemel geloofde dat oranje verliefd was

Het is een halve bol van een andere halve bol

En hoewel ik misschien ontdekte dat kunst bestaat

En dat bestaat uit die citrus

Liefhebbers bewegen min of meer tegelijk

Wel, ik weet dat binomialen aan het veranderen zijn

Eenheden twee complex en muterend

En de wereld, zelfs als je niet van me houdt, stopt niet

Om jezelf zo vol verrassingen aan te bieden

Zo vol mogelijkheden en uitdagingen

Zo vol hoekjes om rond te snuffelen

En met zoveel mooie vrouwen

Zo vol hoekjes en geheimen

Ik had een liefde, althans dat dacht ik

Ik loop alleen sinds het ochtendgloren

Je nam (heb je gezwaaid?) naar de grotten

Die openstaan ​​voor deze langzame kar

Leger van patches en overblijfselen

Verleid door snelwegen...