410 -

Серая мгла сочится сквозь зияющие щели.

Автобус 410 закрывает двери.

Если ты попал сюда, ты сам виноват.

Держись покрепче — наш автобус отправляется в ад.

В захламлённой квартире один на один

С имиджбордами пустые вечера проводил.

Битард, хикикомори, безымянный, аноним…

Для смерти не важно — фейл ты или вин.

В это время по другую сторону стекла

Пролетали дни, недели, мгновенья и года.

Зафейленную жизнь заменили интернеты.

Потёрты треды, про*баны все геты

Сегодня здесь настал страшный час,

Хоть ты не пробудился, но видишь нас.

Здесь плату за проезд собирают душами.

Свой голос внутренний ты так редко слушал

Автобус разгоняется, пейзаж переплетается.

Скоро всё закончится и время бы покаяться,

Но впереди тебя ждёт вечность мук и страданий.

410, ты больше не с нами.

Een grijze mist sijpelt door de gapende kieren.

Bus 410 sluit de deuren.

Als je hier bent gekomen, is het je eigen schuld.

Hou je vast - onze bus gaat naar de hel.

In een rommelig appartement één op één

Ik bracht lege avonden door met imageboards.

Bitard, hikikomori, naamloos, anoniem...

Voor de dood maakt het niet uit of je een mislukkeling bent of wijn.

Op dit moment aan de andere kant van het glas

Dagen, weken, momenten en jaren vlogen voorbij.

Het mislukte leven is vervangen door internet.

De draden zijn gerafeld, alle geths zijn verpest

Vandaag is het verschrikkelijke uur gekomen,

Hoewel je niet wakker bent geworden, zie je ons.

Hier wordt de ritprijs geïnd door zielen.

Je luisterde zelden naar je innerlijke stem

De bus versnelt, het landschap verstrengelt zich.

Binnenkort zal het allemaal voorbij zijn en zou het tijd zijn om berouw te tonen,

Maar er ligt een eeuwigheid van kwelling en lijden voor je.

410, je bent niet meer bij ons.