Quaerite Lux In Tenebris (Exploring The External Worlds) - Rossomahaar

That which is my cosmos is what I’ve starved for oh so long

My inner passion and bitter demise…

Those shores I dream of, to capture time in a dance

To encircle myself in a myriad of raining worlds…

Search your light in my darkness, for my darkness is your light

And that which is opposite, is opposite to itself…

Conceive your visionary evil, and I will grant you the good

Which one is ours among these plains surrounding us?

Create your dimension and name yourself explorer

You are not and will never be, my depraved child of sin

We’d never know anything in this funerary spring

And so sad to say, we’d never know what does it have to mean…

So let us reign over the higher art and supreme beings

Me, myself, and you, my inner solitary guard…

With mind I brought clear forth your sight

We’d start our quest in these marble bloodred halls…

Internal and external, what kind of reality will we see?

What kind of existence will we fantasize for us this time?

Our sweetly blackened paragon slides into firstborn chaos

This is the end of a beginning — and the beginning for an end

Pitifully we’ve come to know what the knowledge is

So blow down the candle and now just disappear…

Dat wat mijn kosmos is, is waar ik zo lang naar heb uitgehongerd

Mijn innerlijke passie en bittere ondergang...

Die kusten waarvan ik droom, om tijd vast te leggen in een dans

Om mezelf te omringen in een groot aantal regenende werelden...

Zoek uw licht in mijn duisternis, want mijn duisternis is uw licht

En dat wat tegengesteld is, is tegengesteld aan zichzelf...

Bedenk je visionaire kwaad, en ik zal je het goede schenken

Welke is van ons tussen deze vlaktes die ons omringen?

Creëer je eigen dimensie en noem jezelf ontdekkingsreiziger

Je bent het niet en zal het ook nooit worden, mijn verdorven kind van de zonde

We zouden nooit iets weten in deze funeraire lente

En zo triest om te zeggen, we zouden nooit weten wat het moet betekenen ...

Dus laten we heersen over de hogere kunst en opperwezens

Ik, ik en jij, mijn innerlijke eenzame bewaker...

Met gedachten bracht ik je zicht helder voort

We zouden onze zoektocht beginnen in deze marmeren bloedrode zalen...

Intern en extern, wat voor soort realiteit zullen we zien?

Wat voor soort bestaan ​​zullen we deze keer voor ons fantaseren?

Ons zoet zwartgeblakerde toonbeeld glijdt weg in eerstgeboren chaos

Dit is het einde van een begin - en het begin van een einde

Helaas weten we wat de kennis is

Dus blaas de kaars uit en verdwijn nu gewoon...